1. Pan bardzo troszczy się o swoją winnicę, czyli o mnie, o moją rodzinę, parafię, Kościół. Oczyszcza mnie z grzechu, okopuje. Moje sumienie to wieża, która pozwala mi obserwować, co dzieje się w moim życiu, nawet w najdalszych i najbardziej niedostępnych jego rejonach. To ono ostrzega mnie, że pojawiły się szkodniki lub ktoś niepowołany pragnie się wedrzeć do mego serca i trzeba mu stawić opór. Winnica to nie ozdobny ogród kwiatowy. Ona ma przynieść dobre owoce, a z nich dobre wino. Odnosi się to również do mojego życia. Nie jestem tu na pokaz, dla podziwu i oklasków. Jestem tu, aby innym ze mną, dzięki mnie żyło się lepiej, bezpieczniej, mądrzej. Jestem tu, aby z dnia na dzień pomnażała się chwała Boża. Czytaj dalej »

1. W Rzymie 5 października rozpocznie się Synod Biskupów o rodzinie. Ojciec Święty ustanowił dzisiejszą niedzielę 28 września br. dniem modlitwy całego Kościoła w intencji tego nadzwyczajnego zgromadzenia pasterzy Kościoła. W nadchodzące dni, aż do zakończenia obrad 19 października na zakończenie Mszy św. będziemy odmawiać Modlitwę do Świętej Rodziny, napisaną przez papieża Franciszka. Jest to modlitwa w intencji rodzin, a także za Synod Biskupów, żeby „mógł przywrócić wszystkim świadomość sakralnego i nienaruszalnego charakteru rodziny”. Czytaj dalej »

1. W Kościele w Polsce w dzisiejszą niedzielę jest obchodzony Dzień Środków Społecznego Przekazu. Każdego roku Ojciec Święty kieruje na ten dzień swoje orędzie, wskazując w nim na jakiś szczególny element społecznej komunikacji. W tym roku orędzie to skupia się wokół tematu „Przekaz w służbie autentycznej kultury spotkania”. Zachęcamy serdecznie do zapoznania się z tekstem tego orędzia. Czytaj dalej »

1. Święto Podwyższenia Krzyża Świętego, ustanowione na pamiątkę odnalezienia relikwii drzewa Krzyża Świętego przez cesarzową Helenę, to zaproszenie do pełniejszego zanurzenia się w tajemnicy Bożej miłości. W rozciągniętych na krzyżu ramionach, które nie mogą już obejmować dzieci, dotykać trędowatych, błogosławić chorych, my chrześcijanie kontemplujemy Boga, który ma otwarte ramiona, aby przyjąć, objąć i podtrzymać nasze życie złamane przez zło i cierpienie. W obliczu zgaszonym przez śmierć, w oczach, które nie mogą już patrzeć z łagodnością na celników, prostytutki i grzeszników, w ustach, które już nie mogą krzyczeć w obronie tylu ofiar nadużyć, niesprawiedliwości i przemocy Bóg w pełni objawia nam swoją nieskończoną miłość do nas, do każdego człowieka. Ukrzyżowany przywraca nam życie i wzywa nas do pójścia Jego drogą, drogą miłości Ojca i braci, jedyną drogą, która jest drogą życia i prowadzi do Zmartwychwstania. Czytaj dalej »

1. Przeżywamy dziś rocznicę poświęcenia naszego kościoła. To święto naszej wspólnoty, która gromadzi się w tej świątyni. To jej obrazem jest nasz kościół parafialny, zbudowany na miejscu 6 poprzednich świątyń – ostatnia, murowana została wysadzona przez Niemców w 1941 roku. Kamień węgielny pod budowę naszej świątyni został położony i poświęcony 11 maja 1958 roku przez biskupa Antoniego Pawłowskiego. Jak czytamy w kronice parafialnej: „Świątynia wzniesiona została dzięki olbrzymiemu wkładowi pracy parafian i księdza proboszcza [Romana Jałocho], który przez ofiarną pracę fizyczną, troskę i przeznaczenie wszystkich swych dochodów osobistych na budowę, był natchnieniem całej parafii”. W 1962 roku odwiedził budowę świątyni arcybiskup metropolita wrocławski Bolesław Kominek, który spontanicznie nazwał ją „bohaterskim wyczynem parafii”. Mury budującej się jeszcze świątyni zostały poświęcone 23 czerwca 1962 roku przez bpa Antoniego Pawłowskiego, który nowemu kościołowi i parafii nadał wezwanie Przemienienia Pańskiego. Pierwsza Msza św. parafialna została odprawiona w niej w noc Bożego Narodzenia 1964 roku. Poświęcenia czynnego już kościoła dokonał 5 września 2004 roku bp Wiesław Mering. Przed nami dzieło kontynuacji prac przy naszym kościele, ale i wielkie dzieło odbudowy i ożywienia naszej wspólnoty parafialnej. Po zakończeniu Mszy św. przed kościołem uczestnicy kursu ALFA w naszej parafii będą rozdawać ulotki z zaproszeniem do nowej edycji tego kursu, który rozpocznie się 16 października. Polecam także lekturę książki „Odbudowana”, którą można nabyć w promocyjnej cenie 30 zł. Czytaj dalej »

1. Żyć prawdziwie to kochać, to umierać dla siebie i oddawać swoje życie Bogu i braciom. Liturgia dzisiejszej niedzieli wzywa nas do zaparcia się samych siebie, podjęcia naszego krzyża i naśladowania Jezusa, aby z Nim i w Nim odnaleźć prawdziwe życie i żyć jego pełnią. Przemiana umysłu i odnowa serca nakierowana na przyjęcie Pana Jezusa i Jego wezwania jest formą umierania. Nie dokonuje się to bez wewnętrznego buntu. Jak radzę sobie z moimi konfliktami z Bogiem? Czy jestem gotów do przemiany zgodnie z takim zaproszeniem Boga? Czytaj dalej »

1. Przeżywamy dziś 21. niedzielę w ciągu roku. W liturgii słowa usłyszeliśmy kierowane do nas osobiście pytanie Pana Jezusa: „A wy za kogo mnie uważacie”? Czy akceptuję i przyjmuję Jezusa jako Syna Bożego, Pana i Zbawiciela czy stwarzam własnego Jezusa? Jak Bóg wzywa mnie do służby Kościołowi? Niech nasze codzienne życie, zgodne z wymaganiami Ewangelii, przeniknięte troską o zbawienie innych i zaangażowaniem w misję Kościoła, będzie nieustannym dawaniem odpowiedzi na te kluczowe pytania. Czytaj dalej »