1. Jezus nie znał życia łatwego ani spokojnego. Jego gorące oddanie planowi Bożemu sprawiło, że Jego życie było rozdarte przez konflikty i napięcia. Żył prowadzony przez Ducha Świętego, ale doświadczył także w swoim ciele siły zła. Tak jak Jego i nas Duch Boży wyprowadza na pustynię. Żyjąc w trudnym czasie próby miejmy oczy utkwione w Jezusie, który przezwyciężył każdą pokusę złego ducha, bo miał poczucie synowskiej więzi z Ojcem. Ufajmy, że z tego kryzysu narodzi się Kościół bardziej ludzki i bardziej wierny swojemu Panu.
Jak doświadczyłeś zbawczego działania Boga w twoim życiu? Jak możemy współpracować z Bogiem w Jego planie zbawienia? Czytaj dalej »

1. Chrystus, który oczyścił trędowatego i przywrócił mu nie tylko zdrowie, ale też godność dziecka Bożego, pragnie każdego z nas oczyszczać z trądu naszych grzechów i uwalniać nas z naszego osamotnienia. Czy pokornie zbliżam się do Jezusa, aby być uzdrowionym? Czy przyjmuję zaniedbanych i odsuniętych na margines w taki sam sposób jak to czynił Jezus? Czytaj dalej »

1. Publiczna misja Jezusa ukazana w dzisiejszej Ewangelii jest konkretną oznaką Królestwa Bożego. Modlitwa i służba Jezusa, nierozdzielnie ze sobą związane, stanowią wzór dla Kościoła i każdego ucznia-misjonarza. Kościół prawdziwie pełni swoją misję wówczas, kiedy ten kto cierpi odkrywa w nim Jezusa, który leczy i przemienia życie, niesie ulgę w cierpieniu.
Jak możemy przekształcić nasz niepokój w zapał służenia Bogu we wspólnocie parafialnej, w Kościele? Jak możemy dostarczyć motywacji młodym do służenia Kościołowi i społeczeństwu? Czytaj dalej »

1. Pan Jezus objawia swoją moc nad duchami nieczystymi. On leczy i wyzwala, przywracając człowiekowi prawdę o nim samym i o jego zależności od Boga, Stworzyciela i Ojca – zależności, która nie ma nic wspólnego z unicestwiającą wolność dominacją, ale jest miłosną obecnością Boga w naszym życiu. Posłuszeństwo Ojcu to nie ślepe podporządkowanie Prawu, ale kreatywna odpowiedź na Jego miłość, wolność a nie służalczość, miłość życia a nie resentyment. Odkupieni przez Paschę Jezusa zanieśmy światu owoce Jego zwycięstwa. Jak możemy wypełniać nasze codzienne obowiązki w posłuszeństwie wobec Boga? Jak uniknąć rozszczepienia między ludzką aktywnością a wiarą w Boga? Czytaj dalej »

1. Uczniowie, którzy usłyszeli od Jana Chrzciciela słowa: oto Baranek Boże, poszli za Nim i z radością stwierdzili: znaleźliśmy Mesjasza. Jeden z nich, Andrzej, przyprowadził do Jezusa swego brata Szymona, żeby i on poznał Mistrza. Kim są ludzie, którzy przyprowadzili mnie do Jezusa? Jak możemy trwać przy Jezusie w naszym pełnym zabiegania życiu? Czytaj dalej »

1. Gdy Chrystus przyjął chrzest od Jana w Jordanie, sam Bóg Ojciec dał świadectwo: Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie. Chrzest w imię Jezusa czyni nas dziećmi Bożymi i włącza nas w boską miłość Trójcy Przenajświętszej. Natura ludzka ma dostęp do niej poprzez ciało Syna Bożego i przez Ducha Świętego, który został nam dany i jak pępowina łączy nas z Bogiem. Dzisiejsze święto stawia nas wobec pytań o to, co robimy z naszym chrztem? Co z piękna naszej wiary odzwierciedlamy naszym życiem? Co czynimy jako wspólnota Kościoła, aby uwolnić się od naleciałości czasu, które niewiele mają wspólnego z Ewangelią i tworzyć Kościół nie skupiony na sobie, ale wychodzący, aby ewangelizować, profetyczny i współczujący, nie paternalistyczny, ale braterski? Czytaj dalej »

1. W Niedzielę Świętej Rodziny modlimy się słowami papieża Franciszka kończącymi adhortację Amoris laetitia (Radość miłości): „Święta Rodzino z Nazaretu, uczyń także nasze rodziny środowiskami komunii i Wieczernikami modlitwy, autentycznymi szkołami Ewangelii i małymi Kościołami domowymi”. Jak w naszych rodzinach możemy naśladować wiarę, prostotę i pokorę Świętej Rodziny? Jak możemy w sposób bardziej wiarygodny przekazywać wiarę naszym córkom i synom? Czytaj dalej »