1. Od dzisiejszej, piątej niedzieli Wielkiego Postu zmienia się charakter tego okresu liturgicznego. Widoczny jest już horyzont męki Jezusa nad którym wznosi się krzyż, ale przez niego przenika także światło Zmartwychwstania. „Wyjdź na zewnątrz” to wołanie Jezusa do Łazarza, to wołanie do każdego z nas. Jezus wzywa nas do porzucenia tego co nas zabija i niszczy nasze życie, do wyjścia z grobu brakujących uczuć, nie danej miłości, przekreślonego życia, utraconej godności, do oddalenia się od odrażającego zapachu zapomnianej i wygasłej wiary, która zadowala się niejasnym wspomnieniem Boga. „Wyjdź na zewnątrz” to wezwanie do odkrycia prawdziwej miłości, która zwycięża śmierć. Jakie jest twoje doświadczenie śmierci, izolacji i odejścia od Boga i bliźniego? Czy doświadczyłeś Jezusa wyprowadzającego cię z twojego grobu? Czytaj dalej »

1. Dzisiejsza, czwarta niedziela Wielkiego Postu – nazywana od pierwszych słów antyfony mszalnej na wejście: „Raduj się, Jerozolimo”, niedzielą Laetare – radości, wyznacza połowę czasu pomiędzy Popielcem a Wielkim Czwartkiem. Wyjątkowość tej niedzieli podkreśla różowy kolor szat liturgicznych. W czasie, który obecnie przeżywamy, szczególnie potrzeba wiary, aby znaleźć powody do radości, aby dostrzec znaki Bożej miłości i działania. Podobnie jak faryzeusze z dzisiejszej Ewangelii, mamy tendencję do zamykania oczu na Boże działanie, zwłaszcza kiedy nie odpowiada ono naszym założeniom i oczekiwaniom. Uzdrowienie niewidomego od urodzenia w dzisiejszej Ewangelii polega nie tylko na odzyskaniu przez niego fizycznego wzroku, ale przede wszystkim zdolności do widzenia Jezusa i rozpoznania w nim Mesjasza. Jakie postawy lub sposoby myślenia czynią nas ślepymi na działanie Boga? Jak możemy pomóc leczyć ślepotę, która jest przyczyną dyskryminacji i niesprawiedliwości?

2. W związku ze stanem epidemii w Polsce apeluję, aby stosować się ściśle do zaleceń władz oraz korzystać z dyspensy od obowiązku udziału we Mszy świętej niedzielnej. Niech pragnienie komunii z Panem i braćmi oraz rosnąca tęsknota za nią znajdą swój wyraz w rodzinnej modlitwie, skorzystaniu z pomocy jaką stanowi transmisja Mszy św. w telewizji, radiu czy internecie, przyjęciu komunii duchowej oraz stałej trosce o osoby starsze czy potrzebujące pomocy z naszych rodzin lub sąsiedztwa. Czytaj dalej »

1. Lud cierpiący pragnienie i lękający się śmierci na pustyni domagał się wody. Mojżesz na rozkaz Boży uderzył w skałę i wypłynęła woda w obfitości. Skała była obrazem Mesjasza mającego się stać źródłem „wody żywej”, danej nie jednemu narodowi, lecz wszystkim narodom, aby każdy człowiek miał czym ugasić swoje pragnienie i „nie pragnął na wieki” (J 4, 14). Niech Pan Jezus w tym trudnym dla nas czasie, tak jak Samarytance, która spotkała Go zmęczonego i spragnionego przy studni, daje nam siebie i pozwala doświadczyć miłości. Jakie są pragnienia i lęki naszego współczesnego świata? Jak Pan odpowiedział na Twoje najgłębsze pragnienie?

2. W związku z zagrożeniem epidemicznym w Polsce zwracam się do Was z gorącym apelem, aby stosować się ściśle do zaleceń władz oraz korzystać z dyspensy od obowiązku udziału we Mszy świętej niedzielnej. Niech pozostanie w domu z troski i miłości do braci będzie dla nas okazją, aby odkrywać, na czym polega oddawanie „czci Ojcu w Duchu i prawdzie”. Niech pragnienie komunii z Panem i braćmi oraz rosnąca tęsknota za nią znajdą swój wyraz w rodzinnej modlitwie i wspólnym uczestnictwie we Mszy św. transmitowanej przez telewizję, radio czy w internecie, komunii duchowej oraz trosce o osoby starsze czy potrzebujące pomocy z naszych rodzin lub sąsiedztwa. Czytaj dalej »

1. W dzisiejszą drugą niedzielę Wielkiego Postu uczestniczymy razem z najbliższymi uczniami w tajemnicy Przemienienia Pańskiego. To misterium światła i nadziei. Chrystus na Górze Tabor zaprasza nas do wejścia w świetlisty obłok i pozwolenia, aby kontemplacja oblicza Bożego przemieniła nas. Naśladowanie Jezusa w Jego zaparciu się siebie prowadzi nas do Boga. Pełnienie Jego woli przemienia cierpienia w życie. Jak miłość do innych przemieniła twoje poświęcenia w radość? Jak możemy uczyć młodych, że prawdziwa miłość pociąga za sobą umieranie dla siebie? Czytaj dalej »

1. Liturgia dzisiejszej I Niedzieli Wielkiego Postu przenosi nas na pustynię – miejsce, z którego przemawia Bóg. Grzech wszedł na świat poprzez nieposłuszeństwo Adama i Ewy, w którym każdy z nas ma swój udział. Święty Paweł Apostoł podkreśla jednak,że „jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wszyscy stali się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo Jednego wszyscy staną się sprawiedliwymi” (Rz 5,19). Jezus zwyciężył ponieważ mocno trzymał się Słowa Bożego i Ojca. Jak różne pokusy zakorzenione są w nieposłuszeństwie? Jak doświadczyłeś Bożej chwały w zaparciu się samego siebie i w cierpieniu? Co mogę uczynić, aby ofiarować Słowo Boże jako dar dla innych? Czytaj dalej »

1. Liturgia dzisiejszej, siódmej niedzieli w ciągu roku ukazuje nam świętość, do której jesteśmy wezwani, a którą mamy realizować poprzez praktykowanie miłosierdzia i heroizm w przebaczaniu. Nie dajmy się zwieść rozbieżności między ideałem a rzeczywistością, dołóżmy wszystkich sił, aby wcielać w życie Ewangelię zaczynając od naszego otoczenia. Co czyni trudnym miłowanie tych, którzy się od nas różnią? Jak możemy uczyć młodych wybierania bardziej drogi pojednania niż rewanżu? Czytaj dalej »

1. „Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić” (Mt 5,17). Pan Jezus wzywa nas do pójścia poza zwykłe wypełnianie prawa. Zaprasza do otwarcia naszego serce na Ojca, aby wraz z Nim czynić nasze życie bardziej sprawiedliwym i braterskim, bardziej ludzkim, wykorzeniając z niego wszystko co stanowi źródło grzechu. Jedynie ucząc się z naszych grzechów i przyjmując przebaczenie możemy dawać świadectwo braterskiej komunii i przezwyciężać różne formy nienawiści, podziału, oszczerstwa, zniesławienia, zemsty, zazdrości, narzucania na siłę własnych idei. „Ileż wojen w obrębie Ludu Bożego i w różnych wspólnotach! W dzielnicy, w miejscu pracy, ileż wojen z powodu zawiści i zazdrości, także między chrześcijanami! Duchowa światowość prowadzi niektórych chrześcijan do bycia na wojnie z innymi chrześcijanami, którzy stają na ich drodze szukania władzy, prestiżu, przyjemności lub materialnego zabezpieczenia. Ponadto niektórzy przestają żyć serdeczną przynależnością do Kościoła, aby pogłębiać ducha sporu” (Evangelii gaudium, n. 98). Papież Franciszek zaprasza nas do współtworzenia Kościoła, w którym wszyscy będą mogli podziwiać, „jak troszczycie się jedni o drugich, jak nawzajem dodajecie sobie odwagi i jak sobie towarzyszycie” (Evangelii gaudium, n. 100). Jak różna jest Mądrość Boża od duchowej światowości? Jak możemy ukazywać innym prawdziwe znaczenie Bożych przykazań i dawać świadectwo braterskiej miłości, które będzie promieniujące i pociągające? Czytaj dalej »