1. Ostatnia IV Niedziela Adwentu kieruje nasz wzrok w stronę Maryi Panny, która uczy nas jak z wiarą przyjąć Jezusa w naszym życiu, w naszych rodzinach i wspólnotach. Niesienie innym Jezusa oraz bezinteresowna służba, zwłaszcza najbardziej potrzebującym, jest też najważniejszym duchowym przygotowaniem do świąt Bożego Narodzenia. Do porzucenia jakich obszarów bezpieczeństwa i komfortu jesteśmy wezwani? Do jakich miejsc i do kogo jesteśmy posłani, by jak Maryja pójść z Jezusem? Czytaj dalej »

1. Trzecia niedziela Adwentu to niedziela radości – gaudete. Zbliża się bowiem czas wypełnienia obietnicy, nadejścia Zbawiciela. Stąd nietypowy, różowy kolor szat liturgicznych. Aby owa radość stała się naszym udziałem, trzeba dobrze wykorzystać czas przygotowania, jaki daje nam Pan. Czytaj dalej »

1. Dziś przeżywamy drugą niedzielę Adwentu. Wyprowadzeni na pustynie naszego życia, postawieni wobec naszych ludzkich doświadczeń niedostatku, nędzy, niesprawiedliwości, upokorzeń, niepowodzeń, osamotnienia, bycia obcym wśród swoich, zagubienia prawdy o nas samych, beznadziei słuchamy głosu: „Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego” (Łk 3,4). Jesteśmy zaproszeni, aby podjąć refleksję nad zaproszenienie skierowanym do nas przez św. Jana Chrzciciela. Czy jest w nas taka nadzieja i wiara, które czynią nas zdolnymi do przemiany świata? Czy jesteśmy dobrą nowiną dla osób, które doświadczają sytuacji wygnania, smutku, cierpienia, bólu, odrzucenia? Co czynimy, aby miłość w nas wzrastała każdego dnia? Wierzymy, że rzeczywiście Pan przychodzi do naszego życia i że potrzebujemy nawrócenia? Czytaj dalej »

1. Dzisiaj rozpoczynamy adwentowe oczekiwanie na przyjście Zbawiciela. Wraz z Adwentem rozpoczynamy nowy rok liturgiczny i duszpasterski. W Kościele w Polsce będziemy go przeżywać pod hasłem: „W mocy Bożego Ducha”.

2. W dobrym wejściu w ten szczególny czas Adwentu i odkryciu w sobie apostolskiego powołania pomogą nam rekolekcje parafialne, które prowadzi o. Józef Mizera, kapucyn. Czytaj dalej »

1. „Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie?” (J 18,34). Te słowa Jezusa stanowią dla nas wezwanie do zbadania naszej percepcji Jego osoby. Jesteś wolny czy zostałeś zmanipulowany? Kim jest Jezus? Czy ja uznaję Go za mojego króla? Czy doświadczyliśmy Jego królestwa? Ten, który z miłości, własną krwią przelaną na krzyżu pokonał grzech i śmierć, zaprasza nas do pójścia za sobą drogą wiary i do wspólnego budowania królestwa Bożego. Jak możemy pomóc innym, zwłaszcza młodym, poznać Jezusa jako prawdziwego króla? Jak powinniśmy bronić się przed braniem wzoru z tego świata w budowaniu królestwa Bożego? Czytaj dalej »

1. Pan Jezus wzywa nas dziś w swoim słowie do czujności ponieważ nikt nie zna godziny przyjścia Syna Człowieczego. Potrzeba nam wrażliwości na znaki czasu, tak w świecie zewnętrznym, życiu politycznym i społecznym jak i w świecie naszych przeżyć oraz wyjaśniania ich w świetle Ewangelii. Zachęcał nas do tego gorąco II Sobór Watykański, w którego Konstytucji duszpasterskiej o Kościele w świecie współczesnym „Gaudium et spes” czytamy: „Lud Boży pobudzany wiarą w to, że prowadzi go Duch Pański napełniający okrąg ziemi, stara się w wydarzeniach, potrzebach i pragnieniach, w których uczestniczy z resztą ludzi naszej doby, rozpoznać, jakie w nich mieszczą się prawdziwe znaki obecności lub zamysłów Bożych” (KDK 11). Jak możemy zamienić lęk w radosne oczekiwanie na przyjście Pana? Jak możemy rozwinąć wśród młodych postawę czuwania i rozeznawania znaków czasu? Czytaj dalej »

1. Pan Jezus, chwaląc gest ubogiej wdowy, zachęca nas do większej ufności w Bożą Opatrzność. Wszyscy jesteśmy w ręku Pana Boga i musimy uczyć się na co dzień coraz większego zaufania do Niego. Zaufanie do Pana Boga powinno wyrażać się nie tylko w wymiarze indywidualnym, ale także rodzinnym i wspólnotowym. Jako jeden naród powinniśmy też wciąż bardziej dziękować Panu Bogu i ufać Jego Opatrzności. Czytaj dalej »