1. Liturgia Słowa dzisiejszej, trzeciej Niedzieli Wielkanocnej zachęca nas do spojrzenia na rozczarowania i zawiedzione nadzieje, których pełne jest nasze życie. W świetle Słowa Bożego spróbujmy dostrzec w tych doświadczeniach znaki obecności Zmartwychwstałego Pana, obecności, która nie narzuca się, ani nie daje natychmiastowych odpowiedzi, ale stawia pytania i szuka miejsca dla siebie w naszym sercu. Horror ukrzyżowania rozproszył uczniów, ale Jezus pozostał cierpliwy i wspaniałomyślny: po powstaniu z martwych poszedł do nich, aby ich połączyć w autentycznej wspólnocie – komunii. Rozpoznając towarzyszącego nam w drodze Pana Jezusa, staniemy się tak jak uczniowie z Emaus radosnymi świadkami wiary, której nie przekazuje się powtarzając katechizmowe formułki, ale rozpalając serca, zarażając ciepłem i entuzjazmem. Jakie są różne drogi na których Zmartwychwstały odnalazł cię? Jaką wartość przywiązujesz do Słowa Bożego i do Eucharystii? Dlaczego? Czytaj dalej »

1. Dziś przypada II Niedziela Wielkanocy, od 2000 r. celebrowana jako Niedziela Miłosierdzia Bożego. Jezus w swoim miłosierdziu obdarował nas wiarą. „Pan mój i Bóg mój!” wykrzyknął Tomasz, kiedy zobaczył rany Jezusa i Jego ręce, i bok, z którego wypłynęła krew i woda. Z przebitego boku Jezusa wypłynęło Boże Miłosierdzie na przebaczenie grzechów, narodził się Kościół. Czy jesteśmy Mu wdzięczni za dar wiary? Czy celebrujemy ją czyniąc Boże przebaczenie realnym dla innych, stając się miłosiernymi wzajemnie dla siebie? Czy głosimy ją stając się narzędziami pokoju, który jest darem Chrystusa Zmartwychwstałego? Czytaj dalej »

1. Jezus zmartwychwstał i żyje. Tę prawdę Kościół głosi nieprzerwanie od dnia Pięćdziesiątnicy. Spotkanie z Jezusem Zmartwychwstałym uwalnia nas od lęku i od skupienia na sobie samych, daje nam pokój i wzywa do działania. Dzisiejsza Ewangelia ostrzega nas jednak, że można także łatwo zapomnieć o tym spotkaniu i wycofać się z powierzonej nam misji. Czym próbujemy przekonać samych siebie, że Bóg nie jest najważniejszy i co jest naszą wymówką, aby o Nim nie świadczyć? Jak możemy umacniać wzajemnie naszą wiarę w Zmartwychwstanie i pełnić powierzoną nam misję głoszenia Ewangelii? Czytaj dalej »

1. Niedzielą Palmową rozpoczynamy Wielki Tydzień, doroczny obchód misterium paschalnego Chrystusa. Błogosławimy dziś palmy, odczytujemy fragment o uroczystym wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy i pragniemy naśladować tłumy, które wiwatowały na Jego cześć. Jak Pan Jezus wszedł do Jerozolimy, tak dziś przychodzi do każdego z nas. Oby nie okazało się jednak, że stoimy w tłumie, który woła: „Hosanna”, a za chwilę będzie wołał: „Na krzyż z Nim!”. Niech udział w dzisiejszej liturgii pozwoli nam wejść głęboko we wszystkie wydarzenia rozpoczętego Wielkiego Tygodnia. Prośmy o łaskę, abyśmy uczestnicząc w nich przeżyli z Panem Jezusem szczery żal za naszą niewierność i nieprawości po to, aby z radością przyjąć dar nowego życia, które ofiaruje nam Zmartwychwstały. Czytaj dalej »

1. Od dzisiejszej, piątej niedzieli Wielkiego Postu zmienia się charakter tego okresu liturgicznego. Widoczny jest już horyzont męki Jezusa nad którym wznosi się krzyż, ale przez niego przenika także światło Zmartwychwstania. „Wyjdź na zewnątrz” to wołanie Jezusa do Łazarza, to wołanie do każdego z nas. Jezus wzywa nas do porzucenia tego co nas zabija i niszczy nasze życie, do wyjścia z grobu brakujących uczuć, nie danej miłości, przekreślonego życia, utraconej godności, do oddalenia się od odrażającego zapachu zapomnianej i wygasłej wiary, która zadowala się niejasnym wspomnieniem Boga. „Wyjdź na zewnątrz” to wezwanie do odkrycia prawdziwej miłości, która zwycięża śmierć. Jakie jest twoje doświadczenie śmierci, izolacji i odejścia od Boga i bliźniego? Czy doświadczyłeś Jezusa wyprowadzającego cię z twojego grobu? Czytaj dalej »

1. Dzisiejsza, czwarta niedziela Wielkiego Postu – nazywana od pierwszych słów antyfony mszalnej na wejście: „Raduj się, Jerozolimo” niedzielą Laetare, wyznacza połowę czasu pomiędzy Popielcem a Wielkim Czwartkiem. Wyjątkowość tej niedzieli podkreśla różowy kolor szat liturgicznych. W dzisiejszej Ewangelii widzimy proces, wewnętrzną przemianę, która dokonała się w niewidomym od urodzenia. Jego uzdrowienie przez Jezusa nie ogranicza się do fizycznego wzroku, ale odnosi się przede wszystkim do zdolności widzenia Jezusa i rozpoznania w nim Mesjasza. Jakie postawy lub sposoby myślenia czynią nas ślepymi na działanie Boga? Czy patrzę na świat jako człowiek przemieniony przez Chrystusa? Czytaj dalej »

1. Lud cierpiący pragnienie i lękający się śmierci na pustyni domagał się wody. Mojżesz na rozkaz Boży uderzył w skałę i wypłynęła woda w obfitości. Skała była obrazem Mesjasza mającego się stać źródłem „wody żywej”, danej nie jednemu narodowi, lecz wszystkim narodom, aby każdy człowiek miał czym ugasić swoje pragnienie i „nie pragnął na wieki” (J 4, 14). Niech Pan Jezus w tym trudnym dla nas czasie, tak jak Samarytance, która spotkała Go zmęczonego i spragnionego przy studni, daje nam siebie i pozwala doświadczyć miłości. Jakie są pragnienia i lęki naszego współczesnego świata? Jak Pan odpowiedział na Twoje najgłębsze pragnienie? Czytaj dalej »