1. Niedzielą Męki Pańskiej rozpoczynamy Wielki Tydzień, doroczny obchód misterium paschalnego Chrystusa. „Pan wylał swą krew za nas, odkupił nas, zmienił naszą nadzieję. Nosimy wprawdzie śmiertelne ciało, czekamy jednak na nadchodzącą nieśmiertelność. Zmagamy się na morzu, lecz już na ziemi zatknęliśmy kotwicę nadziei” (św. Augustyn). Błogosławimy dziś palmy, odczytujemy fragment o uroczystym wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy i pragniemy naśladować tłumy, które wiwatowały na Jego cześć wołając „Hosanna”. W czytanej podczas Eucharystii Męce Pańskiej rozbrzmiewał jednak inny okrzyk: „Ukrzyżuj Go!” Gdzie jestem w tej historii męki? Jaki jest mój sposób radzenia sobie z cierpieniem? Jaka jest droga nawrócenia, do podjęcia której jestem powołany?

2. Program celebracji liturgicznych w Triduum Paschalnym i Wielkanocy: Msza Święta Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek i Liturgia Męki Pańskiej w Wielki Piątek o godz. 18.00. W Wielki Piątek, w który obowiązuje post ścisły, Koronka i rozpoczęcie nowenny do Miłosierdzia Bożego o godzinie 15.00. Błogosławieństwo pokarmów w Wielką Sobotę o pełnych godzinach od godz. 9.00 do godz. 13.00 i o godz. 15.00 z Koronką i nowenną do Bożego Miłosierdzia. W przerwach między kolejnymi błogosławieństwami pokarmów na stół wielkanocny będzie ostatnia przed świętami okazja do spowiedzi w naszym kościele. Przez cały dzień od godz. 09.00 do 20.00 zachęcamy do adoracji przy Grobie Pańskim – bardzo proszę o wpisywanie się na listę w zakrystii grup parafialnych, rodzin i osób indywidualnych pragnących trwać na modlitwie przy Panu Jezusie. Liturgia Wigilii Paschalnej z procesją rezurekcyjną o godz. 20.30. W Niedzielę Zmartwychwstania i w Poniedziałek Wielkanocny Msze Święte o godz. 09.00 i 12.00. Do udziału w procesji proszę asystę, dzieci do sypania kwiatków oraz straż. Strażaków zapraszam także do pełnienia warty przy Grobie Pańskim w Wielki Piątek oraz w Wielką Sobotę. Czytaj dalej »

1. Od dzisiejszej, piątej niedzieli Wielkiego Postu, nazywanej niegdyś niedzielą czarną, od zwyczaju zasłaniania krzyży od dziś aż do Wielkiego Piątku, zmienia się charakter tego okresu liturgicznego. Widoczny jest już horyzont męki Jezusa nad którym wznosi się krzyż, ale przez niego przenika także światło Zmartwychwstania. Jezus – Ten który, gdy zostanie wywyższony, pociągnie wszystkich ku sobie (por. J 12,32), na krzyżu wypełnił nowe przymierze, zawarte z nami przez Boga, który nie poddaje się wobec naszej niewierności i nie rezygnuje z miłości do nas. Jak możesz odpowiedzieć na pragnienie Boga, który chce odnowić przyjaźń z tobą? Czy cierpienie umacnia czy osłabia twoje przymierze z Bogiem? Czytaj dalej »

1. Dzisiaj, w czwartą niedzielę Wielkiego Postu, Pan Jezus objawia nam, że Jego przyjście na świat jest wyrazem miłości Ojca do nas, a Jego wywyższenie na krzyżu jest dla nas źródłem zbawienia. „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (J 3,16). Jak doświadczyłeś miłości Boga, na którą nie zasłużyłeś? W jaki sposób Pan pomaga ci wyjść z sytuacji śmierci i przeprowadza do życia wiecznego? Czytaj dalej »

1. Gwałtowna reakcja Jezusa na przekształcenie świątyni w targowisko i jej oczyszczenie dowodzi Jego władzy nad miejscem świętym i ukazuje Go jako Mesjasza. Teraz to On staje się uprzywilejowanym miejscem zamieszkiwania Boga wśród Jego ludu. Każdy z nas, ochrzczonych przez swój związek z Chrystusem i przynależność do Jego Mistycznego Ciała – Kościoła jest prawdziwą świątynią, domem Ojca w świecie. Przestaje on być jednak miejscem spotkania z Ojcem, kiedy nasze życie zamienia się w targowisko, na którym oddajemy kult pieniądzowi i innym idolom. Nie da się zrozumieć niczego z miłości, czułości i przyjęcia Boga, kiedy żyje się szukając jedynie dobrobytu i buduje relacje z innymi na oczekiwaniu własnych korzyści. Potrzebujemy oczyszczenia świątyni naszego serca przez Jezusa. W ten sposób przyczyniamy się do tego, że cały świat staje się czystą świątynią Boga. Jaka jest twoja relacja z Panem (powierzchowna, intymna, konfliktowa)? Jak możemy umocnić naszą jedność z Jezusem w Jego kulcie oddawanym prawdziwemu Bogu? Czytaj dalej »

1. „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie” (Mk 9,7). Tylko rosnąca komunia z Jezusem przemienia naszą tożsamość i nasze kryteria, leczy nasze serce i nasz sposób życia, uwalnia nas od naszych zniewoleń i powoduje wzrost naszej ewangelicznej odpowiedzialności, odkrywa przed nami co może i powinno dla nas oznaczać nowe życie Chrystusa Zmartwychwstałego. W jaki sposób Pan prosi mnie i daje mi moc, abym uporządkował moje serce? Jak Pan staje się obecny w moim życiu? Czytaj dalej »

1. Pustynia to obraz tych sytuacji życiowych, w których jesteśmy zmuszeni zajrzeć do swojego wnętrza. „Na pustyni wart jestem tyle, ile są warte moje bóstwa” (A. Saint-Exupery), ile warte są moje ideały. Pustynia przypomina Izraelowi jego historię: to tam odbywa się długa podróż, która prowadzi z niewoli egipskiej do ojczyzny. Na pustyni Izrael ma głębokie doświadczenie własnego grzechu i niewierności, ale także na pustyni zdaje sobie sprawę, że Bóg jest jego jedyną siłą. Na drodze na pustyni Izrael otrzymuje prawo od Boga, podstawę przymierza. To prowadzi nas do zrozumienia, że wiele razy sytuacje, które wydają się desperackie i przerażające, mogą stanowić miejsce do budowania głębokiej więzi z Bogiem i być czasem oczyszczenia. Żyjąc w trudnym czasie próby miejmy oczy utkwione w Jezusie, który przezwyciężył każdą pokusę złego ducha, bo miał poczucie synowskiej więzi z Ojcem. Ufajmy, że z kryzysu, który przeżywamy narodzi się Kościół bardziej ludzki i bardziej wierny swojemu Panu. Czego nauczyłeś się z pustyni, którą przeszedłeś? Czy doświadczyłeś obecności Boga na swojej pustyni? Czytaj dalej »

1. Aby być blisko wykluczonych, Jezus godzi się na wykluczenie! To dobra wiadomość dla nas wszystkich, którzy czujemy się trędowaci, wyobcowani i osamotnieni. Nasze prawo do zbliżania się do Pana nie pochodzi stąd, że jesteśmy sprawiedliwi i godni. Właśnie jako niesprawiedliwi i grzesznicy mamy prawo przyjść do Niego bezpośrednio. Uzdrowiony trędowaty jest pierwszym apostołem i głosicielem Ewangelii. Ewangelia jest głoszona przez tych, którzy się nie liczą, którzy nie liczą na siebie, przez tych, którzy doświadczyli miłosierdzia Pana. Czynienie tego niesie ze sobą wielki bagaż szczęścia, bo stawia po właściwej stronie życia, choć jednocześnie często wiąże się z wykluczeniem czy odsunięciem na margines, na peryferie świata a czasem i Kościoła-instytucji. Jak reagujesz, gdy czujesz się wykluczony? Z jakich chorób chcesz prosić Pana, aby cię uzdrowił?

2. Dzisiaj obchodzimy Światowy Dzień Chorego oraz rozpoczynamy 57. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu. Czytaj dalej »