1. Słowa Jezusa do Jaira „Nie bój się, wierz tylko!” (Mk 5,36) i do kobiety cierpiącej na krwotok „Twoja wiara cię ocaliła” (Mk 5,34) ukazują nam sposób i kierunek odpowiedzi na wyzwania codziennego życia, naznaczonego przez doświadczenie kruchości, grzechu, braku miłości i zagrożenie śmiercią. Wiara to „dotknięcie” Jezusa. Komunia z Jezusem przezwycięża naszą śmiertelną chorobę i samą śmierć. Czy potrafisz pokładać nadzieję w Bogu, nawet jeśli wydaje się to bezcelowe? Jak my możemy uzdrawiać i krzewić nowe życie poprzez akty miłosierdzia? Czytaj dalej »

1. Liturgia Słowa przypomniała nam o tym, że naszym największym problemem nie są żadne aktualne i możliwe zagrożenia, ale słabość naszej wiary. To właśnie w sytuacji kryzysu, w doświadczeniu zmęczenia, rozczarowania i ciemności ujawnia się prawda o naszej relacji z Jezusem. W świetle tego, co przeżyłeś w swoim życiu, kim jest dla ciebie Jezus? Czy nasza parafia i nasze rodziny uczą nas szukać śladów obecności Boga i poznawać kim On jest i kim my jesteśmy czy też od dawna są już martwe dla Boga i wygodnie przystosowane do świata? Co możemy uczynić, aby przywrócić im zdolność do pełnienia najważniejszej misji powierzonej nam przez Jezusa? Czytaj dalej »

1. Przypowieści Jezusa ukazują nam sposób bycia Boga i Jego działania w naszej rzeczywistości. Codziennie uczestniczymy w budowaniu królestwa Bożego w świecie. Jego wzrost zależy jednak niewspółmiernie bardziej od Boga niż od naszych wysiłków. My mamy siać i podlewać, a On zapewnia wzrost, dojrzewanie i zbiór. Często może wydawać się nam, że nasze wysiłki nie przynoszą żadnych rezultatów. Królestwo Boże, niepozorne jak ziarnko gorczycy, wciąż jednak rośnie Bożą mocą i w każdej chwili może ogarnąć nas całkowicie i przemienić świat. Przypowieści stanowią niedokończone historie w oczekiwaniu na naszą odpowiedź udzieloną przez życiowe wybory i osobiste zaangażowanie. W jaki sposób Jezus zaprasza Cię przez nie do podjęcia chrześcijańskiej misji i zobowiązania? Jakie ziarna królestwa możesz siać w swoich środowiskach? Czytaj dalej »

1. Dzisiejsza Ewangelia pomaga nam rozpoznać logikę Jezusa przeciwną logice Szatana. Jeśli zawsze szukasz własnych korzyści kosztem innych, to postępujesz zgodnie z logiką Szatana; jeśli jesteś gotowy stracić życie z miłości do innych, to postępujesz zgodnie z logiką Chrystusa. Zło będzie próbowało Cię oszukać, wmówić Ci, że jesteś przegrany, będzie interpretować Twoje gesty i słowa w sposób stronniczy, oskarżając Cię o bycie złym. Największą pokusą i niebezpieczeństwem jest jednak odrzucenie działania Boga w naszym życiu: jest to grzech przeciwko Duchowi Świętemu. Tego grzechu nie można przebaczyć w tym sensie, że Bóg nie może nas zbawić, jeśli tego nie chcemy. Bluźnierstwo przeciwko Duchowi Świętemu oznacza zamknięcie się na miłość. Reagujmy zatem coraz bardziej otwierając się na życie, wychodźmy z siebie, unikajmy ukrywania się i dajmy się kochać. Czego najbardziej obawiasz się jako uczeń Jezusa? Czy szukasz tylko siebie, czy masz życie otwarte na służbę innym? Czytaj dalej »

1. Pan Jezus przypomina nam dzisiaj prawdę, że to szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Każdy dzień święty ma pomóc człowiekowi najpierw w poznaniu i przybliżeniu się do Pana Boga, a następnie w jego osobistym i wspólnotowym rozwoju. Chrześcijańska niedziela to nie leniwy odpoczynek, ale pamiątka dzieła Jezusa i naśladowanie go w naszym działaniu. Czy w naszym zabieganym życiu znajdujemy czas na słuchanie Jego słów i nadstawianie uszu na Jego nauki? Dla kogo odpoczywamy i z kim dzielimy się naszą wolnością? Czytaj dalej »