1. „Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” (Mt 18,20). Bez Jezusa człowiek śmiertelnie zraniony przez grzech nie jest zdolny do prawdziwej wspólnoty, do bezinteresownej miłości Boga i bliźniego. Wspólnota, o którą Jezus prosi nas i uzdalnia nas do jej tworzenia, to wspólnota, w której każdy troszczy się o drugiego, a nie taka, w której każdy pozwala sobie na osądzanie, wykluczanie i karanie drugiego, bez względu na to, jak bardzo jest grzesznikiem. Wspólnota to miejsce, gdzie drugi jest mi bliski. Tylko w ten sposób wspólnota, Kościół, staje się miejscem miłości, w którym obecny jest Bóg, gdzie możemy wyrazić naszą modlitwę, pewni, że zostaniemy wysłuchani, ponieważ Bóg jest z nami. Jestem osobą, która dąży do wymierzania sprawiedliwości czy odbudowywania komunii? Czy jestem gotowy dbać o relacje we wspólnocie, czy też tworzę podziały? Czytaj dalej »

1. W dzisiejszą niedzielę obchodzimy rocznicę poświęcenia naszej świątyni, która po prawie pięćdziesięciu latach od wmurowania kamienia węgielnego w 1958 roku i czterdzieści lat po rozpoczęciu sprawowania w niej kultu została oddana na wyłączną własność Panu Bogu 5 września 2004 roku oraz parafialne dziękczynienie za zbiory i za wszelkie dobro jakim zostaliśmy obdarowani przez Pana Boga. Dziękujemy za nasz parafialny wieczernik, w którym gromadzimy się przy Stole Słowa i na Eucharystii. Wdzięczną modlitwą obejmujemy ks. Romana Jałocho i wszystkich, którzy mają udział w budowie naszego kościoła oraz tych, którzy dziś troszczą się o niego i przyczyniają się do tego, że coraz piękniejszy, czysty i udekorowany kwiatami jest widzialnym znakiem naszej wiary i obecności Chrystusa Zmartwychwstałego pośród nas.
Bóg dał nam siebie i obarczył nas odpowiedzialnością za siebie nawzajem, złożył w nasze serce troskę o zbawienie tych, którzy dzielą z nami swoje życie. On uzdalnia nas do bycia otwartymi wzajemnie na siebie i w ten sposób zdolnymi do przezwyciężania nieporozumień i konfliktów, lęków i rutyny. Czy jestem gotowy do budowania komunii czy też ulegam pokusie tworzenia podziałów? Jak możemy rozprzestrzeniać kulturę spotkania i troski przeciwstawiając się kulturze wykluczenia i odrzucenia? Czytaj dalej »

1. „Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?… A wy za kogo Mnie uważacie?” (Mt 16,13.15). Dziś my, podobnie jak uczniowie w okolicy Cezarei Filipowej, zostaliśmy postawieni wobec pytania: Kim jest Jezus? Co mówię innym o Jezusie? Niech Ojciec inspiruje i ośmiela nas, abyśmy jak Piotr mogli głosić: Jezus jest Chrystusem. Jezus jest Synem Boga żywego. Jak możemy być dobrymi zarządcami naszej wiary w Jezusa? Jak możemy wzbudzić u młodych odpowiedzialność za wartość ich wiary w Jezusa? Czytaj dalej »

1. „Aby na ziemi znano Jego drogę, Jego zbawienie wśród wszystkich narodów” (Ps 67,3). Bóg pragnie zbawienia każdego człowieka. Kościół i każdy, każda z nas jako uczniowie-misjonarze Jezusa mamy być narzędziem działania Jego łaski, miłosierdzia, pojednania ludzi z Bogiem i między sobą. Wobec pokusy uważania się za lepszych i wykluczania innych, podziałów i wrogości Pan Jezus stawia nam za wzór kobietę kananejską i jej wiarę. Jakie błędne mniemania i uprzedzenia sprawiają, że wykluczamy innych ludzi? Jakie bariery ustanawiamy między Bogiem a nami? Jak możemy budować mosty zrozumienia i miłości w naszych rodzinach, w Kościele, w społeczeństwie, między narodami? Czytaj dalej »

1. Odwagi! Ja jestem, nie bójcie się! Wiara domaga się od nas skoncentrowania naszej uwagi na Tym, który jest Synem Bożym. Taka wiara pozwala nam na uczestnictwo i kontynuowanie dzieła Jezusa pomimo silnych przeciwnych wiatrów, które mogą napełniać nas lękiem i zwątpieniem. Jakie doświadczenia sprawiają, że tracę z oczu Jezusa? Przypomnij sobie te momenty twojego życia, w których Jezus ukazał się tobie w nieoczekiwany sposób. Czytaj dalej »

1. Celebrując uroczystość patronalną naszej wspólnoty parafialnej uczestniczymy przez wiarę w doświadczeniu Apostołów, oglądających na górze Tabor chwałę Syna Bożego. W swoim Kościele Jezus nadal żyje, ale potrzebujemy z większą wiarą odczuwać Jego obecność i bez obawy słuchać Jego słów: Wstańcie, nie lękajcie się! Przyjmując coraz głębiej Jego słowo do swego życia i jednocząc się z Nim w Eucharystii, pozwalamy, aby wyzwalał On nas i naszą wspólnotę od lęku przed nowością i wolnością dzieci Bożych. Przemienienie Pańskie zaszczepia w nas nadzieję na zwycięstwo zmartwychwstania Jezusa. Jakie jest moje doświadczenie boskości Jezusa? Jak głęboko słucham Jezusa? Czytaj dalej »

1. Ewangelia jest mapą, na której oznaczono miejsce ukrycia wyjątkowego skarbu. Czytaj ją, a odkryjesz, że skarb wskazany jest przez krzyż. Jesteś ziemią, w której ukryty jest ten skarb. Kup ją i wejdź w posiadanie swojego życia. Zacznij w niej głęboko kopać za pomocą modlitwy, a odnajdziesz ukryty skarb – Królestwo Boże i Jezusa. Czy Królestwo Boże jest dla mnie wyjątkowym skarbem i najwyższą wartością w życiu? Jak myślisz, czego nie jesteś w stanie dziś sprzedać, aby w pełni należeć do Chrystusa? Czytaj dalej »