1. Dziś rozpoczynamy Adwent – radosny czas przygotowania na przyjście Pana oraz nowy rok liturgiczny i duszpasterski. Przeżyjemy go pod hasłem: „Idźcie i głoście”. Po szczególnym doświadczeniu Bożego Miłosierdzia i odkrywaniu wartości naszego chrztu, celebrując 1050. rocznicę chrztu Polski, teraz mamy stawać się autentycznymi świadkami Chrystusa i Jego Ewangelii w świecie. Jak Apostołów, tak każdego z nas Pan Jezus posyła, abyśmy świadczyli, że tylko w Panu Bogu pełnym miłości i miłosierdzia człowiek może osiągnąć prawdziwe szczęście. Czytaj dalej »

 1. Dzisiejsza uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata stanowi zwieńczenie roku liturgicznego, podczas którego przeżywamy całe misterium zbawcze. Przez chrzest święty uczestniczymy w tym misterium i poddajemy się królewskiej władzy Jezusa Chrystusa. Nasz Król w koronie cierniowej z tronu krzyża obdarowuje nas kluczami do raju: „Dziś ze Mną będziesz w raju”.  Jak wyobrażam sobie królowanie Jezusa Chrystusa? Przypomnij sobie jak więź z Jezusem pozwoliła ci doświadczyć Jego królowania. Czytaj dalej »

1. Wiara jest poszukiwaniem prawdziwej trwałości. Jest wytrwałym dążeniem, do Tego, który Trwa. Gdzie poszukuję siły i stabilności? Jak możemy prowadzić młodych do przylgnięcia do Jezusa? Czytaj dalej »

1. „Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych”. Wiara w zmartwychwstanie nie jest owocem mojej potrzeby istnienia po śmierci, ale opowiada o Bożej potrzebie dawania życia. Istnieje nowe życie w Bogu w wieczności. Czy i jeśli to jak zmartwychwstanie ma wpływ na mój codzienny sposób życia? Jak możemy poprowadzić młodych do wizji życia wiecznego? Czytaj dalej »

1. Imię Zacheusz znaczy „czysty, niewinny” i pochodzi od imienia Zachariasz, które oznacza „Bóg pamięta” – pamięta nie o moim grzechu, ale o mnie, o mojej najlepszej czystej cząstce, której żaden grzech nie jest w stanie wymazać i przy spotkaniu wydobywa ją ze mnie. Zacheusz stara się zobaczyć Jezusa i ma odwagę działać, aby osiągnąć to czego pragnie. Nie boi się iść pod prąd i w ten sposób staje się wolny i kreatywny, wspina się zrywając z życiem płytkim, aby widzieć więcej i dalej, aby wyjść z „ja” stawianego w centrum wszystkiego. Starając się zobaczyć Jezusa, odkrywa że to Jezus stara się zobaczyć jego, poszukując uświadamia sobie, że jest poszukiwany, kochając odkrywa, że jest kochany. Nie spotykam Boga w nagrodę za dobre życie, ale to Bóg, który mnie poszukuje, pragnie mego szczęścia i zbawienia, kocha, kiedy pozwolę Mu spotkać się ze mną czyni moje życie dobrym. Czy moje pragnienie spotkania Jezusa jest tak wielkie, że gotów jestem narazić się na drwiny, na ośmieszenie? Jak możemy pomóc podnieść się, zobaczyć więcej i dalej, spotkać Jezusa naszym bliskim i przyjaciołom? Czytaj dalej »