1. Jezus w dzisiejszej Ewangelii ofiaruje nam siebie, abyśmy w Nim i przez Niego doświadczyli pokrzepienia i przemiany w sytuacji zniechęcenia, zmęczenia, gniewu czy rozgoryczenia, których może doświadczać każda wspólnota chrześcijańska i każdy Jego uczeń. „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11,28). Jezus nie proponuje nam jednak wygodnej „kanapy”, ochłody w basenie, urlopu od zmartwień i obowiązków, środków przeciwbólowych. On sam doświadczył niepowodzeń: Korozain, Betsaida, Kafarnaum – miasta, w których dokonało się najwięcej cudów się nie nawróciły, a ludzie zachowują się jak dzieci, którym nie można niczym dogodzić (por. Mt 11,16-24). Poprzez swoje zawierzenie siebie i swojej misji Ojcu uczy nas jak stawać się cichym i pokornego serca, abyśmy doznając umocnienia w Bogu przyjęli na nowo na siebie jarzmo, które On poniesie wraz z nami. Niesione wraz z Jezusem jarzmo to staje się słodkie i lekkie. Droga ucznia Jezusa to nie droga zaspokojenia naszej żądzy sukcesu, usłana pokonanymi rywalami, ale to szlak, który mierzy się tymi, których uczyniliśmy szczęśliwymi. W jakich aspektach życia jestem wezwany, aby być cichy i pokornego serca jak Jezus? Jak możemy rozpowszechniać cichość i pokorę Jezusa w dzisiejszym pełnym przemocy świecie? Czytaj dalej »

1.  „Kto miłuje ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto miłuje syna lub córkę więcej niż Mnie, nie jest Mnie godzien” (Mt 10,37). Tylko Bogu wolno oczekiwać od człowieka miłości z całego serca i z całej duszy, ze wszystkich sił i ze wszystkich myśli, bo tylko On jest miłością i jedynie Jego miłość do nas jest krystalicznie bezinteresowna i niepokalanie autentyczna. Dopiero wtedy, kiedy Boga kochamy na pierwszym miejscu, możemy osiągnąć doskonałość naszego człowieczeństwa. Dopiero kochając Boga na pierwszym miejscu, możemy prawdziwie kochać wszystkich innych, począwszy od swoich najbliższych. Czy ja doceniam wielką miłość Boga do mnie? Co nie pozwala mi być hojnym dla Jezusa i dla innych? Czytaj dalej »

1. Wiara wyzwala z lęku przed wypełnianiem naszej misji w świecie. W pierwszym czytaniu Jeremiasz w sytuacji bezpośredniego zagrożenia wyraził swoje zaufanie do Boga, potężnego obrońcy ubogich i prześladowanych. Pan Jezus w Ewangelii zapewnił nas, że Ojciec troszczy się o nas i w Jego rękach jesteśmy dużo bardziej bezpieczni niż nam się wydaje. „Nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli” (Mt 10, 31). Źródłem naszej nadziei i życia jest „łaska i dar Boży, łaskawie udzielony przez jednego Człowieka, Jezusa Chrystusa” (Rz 5,15). Prowadzeni przez Ducha Świętego dawajmy świadectwo o Bogu w świecie pogrążonym w grzechu, ale odkupionym przez Jezusa. Paradoksalnie, wierność naszej misji chrześcijańskiej, stawiająca nas w sytuacji zagrożenia, jest źródłem naszego bezpieczeństwa. Niech nasza wiara i zaufanie do Boga nigdy nie słabną, zwłaszcza w tym pełnym wyzwań czasie. Jakie czynniki przyczyniają się do osłabienia wiary? Jak możemy pozostać skoncentrowani na Bogu w naszym codziennym życiu? Czytaj dalej »

1. W uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pana Jezusa przeszliśmy w procesji z Najświętszym Sakramentem przez dużą część naszej parafii. Przygotowania i sama procesja wyzwoliła u wielu dużo entuzjazmu, współdziałania i radości. U innych spotkała się z obojętnością, podobnie jak to miało miejsce za ziemskiego życia Jezusa. Większość, których spotykał Jezus przemierzając drogi Izraela była skupiona na sobie. Bóg dla nich nie istniał, a sprawy duchowe nie miały żadnego znaczenia. Jezus jednak znał ich serce. Ustanowiony przez Niego Kościół, nowy lud kapłański jest miejscem spotkania Boga z ludźmi, mostem prowadzącym ze śmierci duchowej do nowego życia. Każdy ochrzczony jest powołany do bycia narzędziem w ręku Boga dla uświęcenia tej cząstki ziemi, na której żyje, do pomocy tym, którzy osłabli w wierze, aby mogli się podnieść i odnaleźć na nowo żar, który Pan pragnie wlać w ich serca. „Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie” (Mt 10,7).  Jak często dziękujesz Bogu za Kościół, za chrzest i za otrzymaną łaskę wiary oraz za dar zbawienia? Czy chcesz przyjąć zaproszenie Jezusa i być Jego apostołem w środowisku, w którym żyjesz? Czytaj dalej »

 1. Uroczystość Trójcy Przenajświętszej jest dla nas zachętą, abyśmy byli zaczynem jedności, pocieszenia i miłosierdzia. Sercem Boga i sercem człowieka jest relacja, więź komunii. Tajemnica Trójcy Najświętszej jest zwierciadłem, w którym możemy zobaczyć głębię naszego serca i ostateczny sens wszechświata. „Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”. Ze swojej wielkiej miłości do nas Ojciec posłał swojego Syna Jezusa, aby nas odkupił. Przez Jego Mękę, Śmierć i Zmartwychwstanie otrzymaliśmy Ducha Świętego. Prawdziwa Miłość Boga została rozlana w naszych sercach. Co jest przyczyną słabości, zepsucia czy nawet zerwania naszych relacji? Jak Trójca Święta pomaga nam odkryć prawdziwe więzi? Czytaj dalej »

1. Dzisiejsza uroczystość Zesłania Ducha Świętego, nazywana w Polsce Zielonymi Świątkami, jest szczytem i zakończeniem okresu Wielkanocy. Obietnica Zmartwychwstałego Pana wstępującego do nieba zostaje wypełniona przez Zesłanie Ducha Świętego. On uzdalnia uczniów do głoszenia Dobrej Nowiny Jezusa i daje początek Kościołowi. Do jakiej konkretnej misji posyła mnie Duch Święty? Jak mogę stać się narzędziem przebaczenia w naszym mściwym świecie? Czytaj dalej »