W tym roku sześcioro naszych parafian: kleryk Hubert Roszak, Gosia i Kasia Góreckie, Natalia Jakrzewska, Roman Rosiński i Bożena Wojciechowska uczestniczyło w 29. Pieszej Pielgrzymce Włocławskiej na Jasną Górę. Cała szóstka szła w Integracyjnej Grupie Caritas, pielgrzymując i służąc osobom niepełnosprawnym na wózkach, aby i one mogły dotrzeć przed oblicze Naszej Matki na Jasnej Górze. W dzisiejszą niedzielę 20 sierpnia 2017 r. na zakończenie Mszy św. Bożena Wojciechowska i Roman Rosiński dzielili się swoim świadectwem. Poniżej publikujemy konspekty ich wystąpień. Czytaj dalej »
1. „Panie, dopomóż mi!” (Mt 15,25). Bóg pragnie zbawienia każdego człowieka. Przez Chrystusa Boża łaska, miłosierdzie i dzieło zbawienia rozlewają się dla dobra wszystkich. Każdy uczeń Jezusa jest misjonarzem, jest wezwany do troski i zabiegania o zbawienie każdego napotkanego człowieka. Jakie błędne mniemania i uprzedzenia sprawiają, że wykluczam innych ludzi? Jak możemy uczyć młodych budowania mostów zrozumienia i miłości? Czytaj dalej »
1. Odwagi! Ja jestem, nie bójcie się! Wiara domaga się od nas skoncentrowania naszej uwagi na Tym, który jest Synem Bożym. Taka wiara pozwala nam na uczestnictwo i kontynuowanie dzieła Jezusa pomimo silnych przeciwnych wiatrów, które mogą napełniać nas lękiem i zwątpieniem. „Piotr szedł po falach jeziora, choć było to przeciwko prawu ciążenia, szedł, bo patrzył w oczy Chrystusa. Gdy zwątpił, gdy stracił z Mistrzem osobisty kontakt, zaczął tonąć i spotkał go wyrzut: Czemu zwątpiłeś, małej wiary?” (Jan Paweł II, Poznań 1997). Jakie doświadczenia sprawiają, że tracę z oczu Jezusa? Przypomnij sobie te momenty twojego życia, w których Jezus ukazał się tobie w nieoczekiwany sposób. Czytaj dalej »
1. Celebrując uroczystość patronalną naszej wspólnoty parafialnej uczestniczymy przez wiarę w doświadczeniu Apostołów, oglądających na górze Tabor chwałę Syna Bożego. W swoim Kościele Jezus nadal żyje, ale potrzebujemy z większą wiarą odczuwać Jego obecność i bez obawy słuchać Jego słów: Wstańcie, nie lękajcie się! Przyjmując coraz głębiej Jego słowo do swego życia i jednocząc się z Nim w Eucharystii, pozwalamy, aby wyzwalał On nas i naszą wspólnotę od lęku przed nowością i wolnością dzieci Bożych. Przemienienie Pańskie zaszczepia w nas nadzieję na zwycięstwo zmartwychwstania Jezusa. Jakie jest moje doświadczenie boskości Jezusa? Jak głęboko słucham Jezusa? Czytaj dalej »
1. W przyszłą niedzielę uroczystości odpustowe z okazji święta Przemienienia Pańskiego. Suma odpustowa wraz z procesją rozpocznie się o godz. 12.00. Gorąco zapraszam ministrantów, asystę, dzieci do sypania kwiatków, strażaków oraz wszystkich wiernych. W czwartek o godz. 18.00 – generalne sprzątanie naszej świątyni przed odpustem. Zapraszam wszystkie osoby chętne do pomocy do zgłoszenia swojego udziału do Pani Kościelnej. Zbiórka ministrantów przed odpustem w piątek po Mszy św. o godz. 18.00. W sobotę Msza św. po pierwszych nieszporach uroczystości odpustowej, a po niej przygotowana przez naszego kleryka Huberta Roszaka adoracja, którą zakończymy Apelem Jasnogórskim o godz. 21.00. Pamiętajmy, że tym co stanowi o wyjątkowości i sensie tej szczególnej uroczystości to możliwość uzyskania w tym dniu w naszym kościele parafialnym odpustu zupełnego czyli darowania przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Czytaj dalej »
1. W dzisiejszej Ewangelii Jezus ukazuje królestwo Boże jako ciągłość od życia na ziemi aż do sądu ostatecznego. W pierwszej chwili jest ono prawie niezauważalne – jak zaczyn w cieście albo ziarnko gorczycy. A jednak ma ono moc przemienić całą rzeczywistość, w której żyjemy. Jego siła polega na nienarzucającej się obecności i działaniu. Jak doświadczasz cierpliwości Pana Boga? Jak możemy przyczyniać się do rozprzestrzeniania się Królestwa Bożego na niepokaźnych i prostych drogach? Czytaj dalej »
1. W dzisiejszej Ewangelii Jezus wyjaśnia uczniom znaczenie przypowieści o siewcy. Przypowieść ukazuje trzy różne formy nieprzyjęcia Słowa, które sprawiają, że ponosi Ono porażkę lub jest zablokowane. Obraz ziarna, które pada na drogę i zostaje wydziobane przez ptaki może odnosić się do wszystkich sił zewnętrznych, które dziś podważają nasze najlepsze nadzieje w wymiarze formacji religijnej: codzienny pośpiech i frenetyczny styl życia, nowe formy wrogości w stosunku do wiary, załamanie wsparcia rodzinnego, sceptycyzm… Drugi obraz terenu skalistego na którym ziarno natychmiast wschodzi, ale z powodu bardzo płytkich korzeni szybko usycha, wskazuje na niebezpieczeństwo, które pochodzi z wnętrza samej rośliny. Nie możemy już dziś liczyć na współdziałanie rodziny, szkoły i parafii. Tradycyjne metody przekazu wiary nie są zdolne do stworzenia takiej głębi, która pozwoliłaby przetrwać duszący upał naszego czasu. Trzeci obraz wybujałych i duszących cierni, odcinających roślinę od światła słońca odnosi się do nacisku społecznego, a szczególnie niestałego i rozproszonego poszukiwania szczęścia w naszym rozbitym świecie. Te trzy problematyczne obrazy stanowią jednak tylko połowę historii. Jezus pozostawił nam napisanie drugiej połowy, która mówi o przyjęciu ziarna Słowa w żyznej glebie: słuchania, zrozumienia i doświadczenia dojrzewania i wzrostu. Jakie jest Twoje doświadczenie mocy Słowa Bożego? Co czyni Słowo Boże mniej efektywnym i mniej owocnym w naszym życiu? Czytaj dalej »




