1. Dziś przeżywamy drugą niedzielę Adwentu. Wyprowadzeni na pustynie naszego życia, postawieni wobec naszych ludzkich doświadczeń niedostatku, nędzy, niesprawiedliwości, upokorzeń, niepowodzeń, osamotnienia, bycia obcym wśród swoich, zagubienia prawdy o nas samych, beznadziei słuchamy głosu: „Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego” (Łk 3,4). Jesteśmy zaproszeni, aby podjąć refleksję nad wezwaniem skierowanym do nas przez św. Jana Chrzciciela. Czy jest w nas taka nadzieja i wiara, które czynią nas zdolnymi do przemiany świata? Czy jesteśmy dobrą nowiną dla osób, które doświadczają sytuacji wygnania, smutku, cierpienia, bólu, odrzucenia? Co czynimy, aby miłość w nas wzrastała każdego dnia? Wierzymy, że rzeczywiście Pan przychodzi do naszego życia i że potrzebujemy nawrócenia? Czytaj dalej »

1. Dzisiejszą niedzielą rozpoczynamy Adwent, czas radosnego oczekiwania i przygotowania na przyjście Chrystusa. Czytania dzisiejszej liturgii Słowa zachęcają nas do postawy czujnego oczekiwania. „Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie” (Łk 21,36). Czuwanie nie jest jednak łatwe, bo nasze serca łatwo stają się ociężałe na skutek zniechęcenia, braku cierpliwości do czekania i szukania na własną rękę możliwych rozwiązań. Nasze serca stają się ociężałe gdy rezygnujemy z siebie i zaczynamy poddawać się niszczącym myślom, które odbierają nam energię i nie pomagają nam ruszać naprzód. Dlatego Jezus zaprasza nas do życia w postawie czujnego oczekiwania w modlitwie. Modlitwa jest bowiem miejscem relacji z Bogiem. Jaką przestrzeń ma modlitwa w twoim życiu, kiedy przechodzisz przez ciemne chwile? Czy możesz zaufać Bogu, gdy jesteś w ciemności? Czytaj dalej »

1. „Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie?” (J 18,34). Te słowa Jezusa stanowią dla nas wezwanie do zbadania naszego postrzegania Jego osoby. Jesteś wolny czy zostałeś zmanipulowany? Kim jest Jezus? Czy ja uznaję Go za mojego króla? Czy doświadczyliśmy Jego królestwa? Ten, który z miłości, własną krwią przelaną na krzyżu pokonał grzech i śmierć, zaprasza nas do pójścia za sobą drogą wiary i do wspólnego budowania królestwa Bożego. Jak możemy pomóc innym, zwłaszcza młodym, poznać Jezusa jako prawdziwego króla? Jak powinniśmy bronić się przed braniem wzoru z tego świata w budowaniu królestwa Bożego? Czytaj dalej »

1. Pan Jezus wzywa nas dziś w swoim słowie do czujności ponieważ nikt nie zna godziny przyjścia Syna Człowieczego. Kiedy ogarnia nas niepokój, brak nam punktów odniesienia, czujemy się zagubieni i smutni, nie ustawajmy w szukaniu znaków nadziei. Są to znaki słabe i trudno zauważalne, jak pierwsze liście na gałęzi drzewa figowego. Jak figowiec, który w milczeniu rośnie, tak Słowo Boże nie przemija, ale stopniowo zapładnia ziemię. W jakich sytuacjach doświadczyłeś niepokoju? Jak sobie z tym poradziłeś? Jak możemy zamienić lęk i smutek w radosne oczekiwanie na przyjście Pana? Gdzie dostrzegasz znaki nadziei? Czytaj dalej »

1. Pan Jezus, chwaląc gest ubogiej wdowy, zachęca nas do większej ufności w Bożą Opatrzność. Ci, którzy kochają, nie boją się podejmować ryzyka, nie boją się zostać bez niczego dla siebie. Przed Jezusem nie ma znaczenia, czy z naszą ambicją udało nam się zająć pierwsze miejsce na uczcie, ale czy kochaliśmy do końca! Z tego będziemy sądzeni. Czy jesteś kimś, kto robi wszystko, aby być widzianym, czy zależy ci na kochaniu tak bardzo, jak tylko możesz? Gdyby Jezus obserwował twój sposób przeżywania relacji, jakby cię opisał? Czytaj dalej »