1. Jezus wstępuje do chwały Ojca błogosławiąc swoich uczniów. Jesteśmy nosicielami Jego błogosławieństwa. Naszym pierwszym zadaniem jest być świadkami Dobroci Boga w świecie, w którym bardzo często zło wydaje się triumfować nad dobrem. To do nas należy troska o to, aby nikt nie czuł się przegrany i nikt nie żył bez nadziei. Wypełniamy to zadanie wówczas, kiedy dzielimy się z innymi naszym doświadczeniem dobroci i miłosierdzia Bożego i mimo naszej słabości staramy się uczynić bardziej ludzkim nasz świat. Jak doświadczyłeś w swoim codziennym życiu Jezusowego błogosławieństwa z wysoka? Jak bliskość z Bogiem prowadzi nas do bliskości z ludźmi? Czytaj dalej »

1. „Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy” (J 14,23). Podstawą wiary w Jezusa Chrystusa jest miłość. Jezus zapowiada uczniom, że choć ich opuści fizycznie przez swoją śmierć i wejście do chwały Ojca, to jednak pozostanie z nimi przez Ducha Świętego. Duch Święty nieustannie dostarcza Kościołowi niezbędnego światła i wsparcia. Wśród dziejowych burz i przeciwności wyznawcy Jezusa, wspierani mocą Ducha Świętego, osiągają dar pokoju. Zabezpiecza on przed utratą ufności i lękiem, potwierdzając trwałą obecność Pana w Jego Kościele, i daje siłę do zachowywania Jego nauki. Jak różni się pokój Jezusa od pokoju proponowanego przez świat? Co uczyniliśmy i czynimy z Ewangelią? Czy pozwalamy się prowadzić Duchowi Świętemu i dokąd On nas prowadzi? Co czynimy, aby jako uczniowie Jezusa, wspólnota parafialna, Kościół być bardziej wierni Jezusowi i Jego Ewangelii? Czytaj dalej »

1. „Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie” (J 13,34). Przykazanie miłości dane przez Chrystusa swoim uczniom wzywa nas dziś do rachunku sumienia i ożywienia naszej wiary i miłości. Stanowi ono nieustannie nową inspirację i zachętę do troski o Kościół, który ma być wspólnotą miłości, która otwiera a nie izoluje, która pokonuje strach a nie obawia się o swoją instytucję i pielęgnuje obawy, ma być wspólnotą, która na nowo zaufa Jezusowi, który pokonał śmierć i chce, abyśmy wraz z Nim budowali w świecie królestwo bez lęku, łez i osamotnienia, ale w radości, pokoju i miłości. Czy pozwalamy Bogu się kochać i czynić Jego dzieła przez nas? W twoim sposobie miłości szukasz wzajemności czy jesteś gotowy kochać tak jak zostałeś umiłowany przez Jezusa miłością bez miary, bez osądzania, przebaczając bezinteresownie i bez oczekiwania na zadośćuczynienie? Czytaj dalej »

1. Dzisiejsza Ewangelia zawiera obietnicę, która przekracza wszelką miarę i oczekiwania. Owcom Jezusa, które On zna i które idą za Nim, trzykrotnie zapewnia się ich ostateczną przynależność do Niego i do Ojca. Poprzez swoje życie, mękę, śmierć i zmartwychwstanie, przez swój Kościół i sakramenty Jezus daje nam już tu i teraz życie wieczne. Kto je przyjmuje i nie odrzuca, kto słucha głosu Dobrego Pasterza i idzie za Nim nie zginie i nic nie wyrwie go z Jego ręki i z ręki Ojca. Jak doświadczyłeś życia Bożego, którym Jezus dzieli się z nami? Co utrudnia lub uniemożliwia Ci pójście za głosem i osobą Dobrego Pasterza? Czytaj dalej »

1. W liturgii Słowa trzeciej niedzieli wielkanocnej – przeżywanej w Kościele w Polsce jako Niedziela Biblijna – słuchamy o misji, która jest naszym najważniejszym zadaniem i wyrazem naszej miłości. Jako członkowie Kościoła wszyscy jesteśmy rybakami, współpracownikami Boga w Jego wielkim marzeniu o przyciągnięciu do siebie nowego ludu zdolnego głosić radość Miłości, która zwyciężyła śmierć. Poprzez swojego Ducha sam Zmartwychwstały Jezus współdziała ze swoimi apostołami – „rybakami ludzi”. Gdybym utożsamił się z jednym z bezimiennych na brzegu Jeziora Galilejskiego, to jaka byłaby moja reakcja i odpowiedź na spotkanie ze Zmartwychwstałym Panem? W jaki konkretny sposób odpowiadam Jezusowi na Jego pytanie kierowane do mnie – ‘czy mnie miłujesz?’ i wezwanie – ‘pójdź za mną’? Gdzie szukam umocnienia w obliczu trudności i niepowodzeń? Czytaj dalej »

1. Zmartwychwstały Pan obdarza dziś w Ewangelii swoich uczniów darem pokoju i Duchem Świętym powierzając im kontynuację swojej misji przebaczenia i pojednania. Czasami jednak wątpimy jak święty Tomasz. Także jednak wątpiący może stać się świadkiem tego kim jest Jezus. „Pan mój i Bóg mój!”. Przypomnij sobie jak Bóg przez przebaczenie i pojednanie odpowiedział na twoją grzeszność. Jaką misję miłosierdzia możesz pełnić w twoim codziennym życiu i w ten sposób być świadkiem Zmartwychwstałego Chrystusa? Czytaj dalej »

1. Jezus zmartwychwstał i żyje. Tę prawdę Kościół głosi nieprzerwanie od dnia Pięćdziesiątnicy. Spotkanie z Jezusem Zmartwychwstałym uwalnia nas od lęku i od skupienia na sobie samych, daje nam pokój i wzywa do działania. Dzisiejsza Ewangelia ostrzega nas jednak, że można także łatwo zapomnieć o tym spotkaniu i wycofać się z powierzonej nam misji. Czym próbujemy przekonać samych siebie, że Bóg nie jest najważniejszy i co jest naszą wymówką, aby o Nim nie świadczyć? Jak możemy umacniać wzajemnie naszą wiarę w Zmartwychwstanie i pełnić powierzoną nam misję głoszenia Ewangelii? Czytaj dalej »