1. Słowo Boże dzisiejszej niedzieli wzywa nas do służenia Bogu i szukania Jego chwały, a nie wykorzystywania spraw Bożych dla własnych interesów. Pan Jezus zna naszą radykalną słabość i nasze zmaganie się z nią. Jest wyrozumiały i miłosierny wobec tych, którzy walczą z trudnościami, aby żyć w pełni Ewangelią i niejednokrotnie doświadczają upadku, a słowa napomnienia kieruje do tych, którzy nawet nie zwracają się ku ideałowi, nie rozpoczynają drogi, a chcą uchodzić za sprawiedliwych. Nie jesteśmy na świecie, aby być nieskalani, ale aby dążyć do doskonałości;  nie aby być doskonali, ale aby rozpoczynać drogę (o. Ermes Maria Ronchi). Trzem słowom przekleństwa niosącym śmierć: mieć, wywyższać się i rządzić Jezus odpowiada słowami niosącymi błogosławieństwo i szczęście: dawać, uniżać się i służyć. Czy dostrzegasz w swoim życiu pokusę poszukiwania własnej chwały, a nie Boga? Jak walczysz z hipokryzją, próżnością i dążeniem do panowania nad innymi? Jak możemy w naszym życiu i w życiu naszej parafii starać się o większą spójność między wiarą a działaniem i realizować zaproszenie do dawania, uniżania się i służby? Czytaj dalej »

1. Dzisiejsza Liturgia słowa przypomniała nam, że fundamentem prawa jest miłość. Nie jest ona obowiązkiem, ale koniecznością, aby żyć. Kochać Boga całym sercem nie oznacza kochać wyłącznie Jego, ale kochać bez miary. Bóg nie jest zazdrosny, on nie zawłaszcza naszego serca, ale je poszerza tak, że znajduje się w nim miejsce dla męża, żony, siostry, brata, potrzebującego i wroga, dla każdego kogo kocha Bóg. Kochać bliźniego jak siebie samego to odkryć jak bardzo jestem umiłowany i kochać siebie i bliźniego jako cud Boży, Boży dar. Jak mogę opisać moje osobiste doświadczenie wiary i w czym wyraża się moja miłość do Boga i bliźniego? Co utrudnia mi kochanie Boga i drugiego człowieka? Czytaj dalej »

1. Dzisiejsze Słowo Boże wezwało nas do wypełniania w naszym życiu naszego podstawowego zadania czyli oddawania Panu Bogu tego, co Boskie. Nie pozwólmy, aby odpowiedź wiary na Boży wybór była tylko „epizodem” wśród tysięcy ważniejszych trosk życia codziennego. Jak możemy oddać Bogu co należy do Boga i uznać Jego najwyższą władzę nad naszym życiem? Jak obronić się przed pokusą panowania nad innymi i samemu nie pozwolić się zniewolić, jak pozostać wolnym od wszystkiego?  Czytaj dalej »

1. Kiedy Bóg hojnie zaprasza nas do bycia częścią Jego królestwa, pragnie także naszego pełnego uczestnictwa. Boże zaproszenie możemy odrzucić poprzez obojętność, zlekceważenie łaski jaka nam jest ofiarowana i uznanie za ważniejsze innych spraw albo wchodząc na ucztę bez szaty weselnej – „wchodzi na gody bez szaty godowej ten, kto należąc do Kościoła, ma wiarę, ale nie ma miłości” (św. Grzegorz Wielki). Jak możemy zapobiec nadużywaniu Bożej dobroci i zlekceważeniu skierowanego do nas zaproszenia? Jak możemy zaszczepić poczucie odpowiedzialności i uczestnictwa wśród młodych? Czytaj dalej »

1. Dzisiejsza Ewangelia przypomniała nam, że Pan Bóg komunikuje się z nami na wiele różnych sposobów: przez Słowo Boże, przez Kościół, przez innych ludzi, a także przez wydarzenia, których jesteśmy uczestnikami i świadkami. Czy słuchamy i odpowiadamy Panu Bogu, który w tak różny sposób okazuje swoją troskę o nas? Jak możemy bardziej  docenić sposoby objawiania się Bożej miłości? Jak możemy obronić się przed iluzją, że my nie zmarnujemy i nie zgubimy darów  królestwa Bożego? Czytaj dalej »

1. Trzeba powiedzieć „tak” sercem, a nie ustami, aby naśladować Jezusa. Słowo Boże musi być wprowadzane w czyn. Jak możemy przezwyciężyć pokusę myślenia, że jesteśmy lepsi i świętsi od innych? Co przeszkadza mi we wprowadzaniu w czyn słowa Bożego? Czytaj dalej »