1. „Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało, wydane za życie świata” (J 6,51). Karmienie się tym Chlebem, troska o wrażliwość na Boże wezwanie oraz posłuszeństwo wiary owocuje w naszym życiu nie tylko mądrością i siłą do pokonywania naszych kryzysów, ale i podjęciem przez nas w nowy sposób naszej misji. Jak możemy jako wspólnota prowadzić naszych braci, zwłaszcza młodych, od kryzysu do pewności i posłuszeństwa wiary? Jak twoja wiara w Jezusa daje Ci prawdziwy sens życia? Czytaj dalej »

1. Celebrując uroczystość patronalną naszej wspólnoty parafialnej uczestniczymy przez wiarę w doświadczeniu Apostołów, oglądających na górze Tabor chwałę Syna Bożego i słyszących głos „To jest mój Syn wybrany, Jego słuchajcie”. Wiara w Jezusa Chrystusa i głoszenie Dobrej Nowiny nie są owocem ludzkiego wymysłu czy retoryki, ale konsekwencją życiowego doświadczenia, które jak lampa napełniona oliwą promieniuje światłem i blaskiem nowego życia. Jakie jest moje doświadczenie boskości Jezusa? Pozwalam się przemieniać przez Słowo, które przekazuje światło, ciepło, prawdę, życie? Czytaj dalej »

1. Pan Jezus zawsze dostrzega potrzeby tych, którzy do Niego przychodzą. Uczniowie myślą po ludzku i szukają tylko ludzkich rozwiązań. Bóg jest pośród nich, lecz oni są mocno zapatrzeni w brak chleba, którego doświadczają. A Ty, kiedy doświadczasz czegoś po ludzku trudnego lub wręcz niemożliwego, do kogo się udajesz? Jakich środków poszukujesz, by rozwiązać problem? Pan Bóg zaprasza nas do współpracy ze sobą. Jak my indywidualnie i jako wspólnota odpowiadamy na to zaproszenie i dar miłości? Czytaj dalej »

1. Ewangelia dzisiejszej niedzieli ukazała nam troskę Pana Jezusa o Jego uczniów, zmęczonych wykonywaniem zleconej im przez Niego misji: „Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco” (Mk 6,31). To On jest naszym odpoczynkiem i Słowem, które daje życie, życie wieczne. Powodowany współczuciem wobec tłumu, który był jak „owce nie mające pasterza” (Mk 6,34), Jezus nie boi się stawić czoła zmęczeniu, ponieważ istnieje słowo, które orzeźwia, słowo, które pokrzepia, jest przesłanie, które daje nadzieję! Czego uczy cię współczucie Jezusa wobec tłumów? Jakie są integralne elementy misji, którą Jezus zleca nam jako swoim uczniom? Czytaj dalej »

1. Dzisiejsza Ewangelia stawia przed nami pytanie o nasze głoszenie Ewangelii Jezusa. Choć jesteśmy wybrani, powołani i posłani przez Jezusa, często zostajemy zaskoczeni przez postawy i zachowania, które daleko odbiegają od tych, które są właściwe uczniowi-misjonarzowi. Jezus posyła nas bez jakichkolwiek innych zabezpieczeń poza Słowem, które mamy głosić w sposób szczególny przez miłość braterską. Jak moje życie i życie naszej wspólnoty głosi Ewangelię? Do jakiej formy zaangażowania ewangelizacyjnego dzisiejsza liturgia Słowa zaprasza mnie osobiście i jako członka naszej wspólnoty parafialnej? Czytaj dalej »

1. Nauczanie Jezusa, włącznie z jego uzdrowieniami, budzą odrzucenie i niedowierzanie wśród mieszkańców Jego miasta rodzinnego. Skandal wiary polega na fakcie, że mądrość i potęga Boża mówi i działa przez szaleństwo i niemoc miłości, która stała się ciałem i zaślubia wszystkie nasze ograniczenia aż do ostatecznej słabości krzyża. Nowość, jaką przynosi Jezus, nowość królestwa Bożego i jego dynamika, także nam niejednokrotnie może wydawać się obca i trudna do wprowadzenia w życie. W naszym życiu wiary czym byłby dziś zdziwiony Jezus? Rodzina i krewni Jezusa woleli zachować dystans do przesłania i cudów „syna Maryi”. A my? Do czego zobowiązuje mnie Ewangelia dzisiejszej niedzieli? Czytaj dalej »

1. Słowa Jezusa do Jaira „Nie bój się, wierz tylko!” (Mk 5,36) i do kobiety cierpiącej na krwotok „Twoja wiara cię ocaliła” (Mk 5,34) ukazują nam sposób i kierunek odpowiedzi na wyzwania codziennego życia, naznaczonego przez doświadczenie kruchości, grzechu, braku miłości i zagrożenie śmiercią. Wiara to „dotknięcie” Jezusa. Komunia z Jezusem przezwycięża naszą śmiertelną chorobę i samą śmierć. Czy potrafisz pokładać nadzieję w Bogu, nawet jeśli wydaje się to bezcelowe? Jak my możemy uzdrawiać i krzewić nowe życie poprzez akty miłosierdzia? Czytaj dalej »