Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Ziemia Święta 2018

Porządek Mszy św.:

W niedziele i święta:
09.00
11.00 - suma
13.00 - z udziałem dzieci
(w lipcu i sierpniu:
09.00 i 12.00 - suma);

Kancelaria

Biuro parafialne czynne od wtorku do piątku po Mszy św. o godz. 17.30.

Biuro cmentarza czynne w środy w godz. 15.00 – 17.00 i w soboty w godz. 09.30 -11.00. Sprawami związanymi cmentarzem zajmuje się p. Grzegorz Kuliński – tel. 665 402 253.

Dane adresowe

Parafia Przemienienia Pańskiego
ul. Parkowa 58, Wieniec, 87-880 Brześć Kujawski
Mapa dojazdu

Numer telefonu:
518 014 546

E-mail: wdorsz@ diecezja.wloclawek.pl

Konto bankowe

29 9550 0003 2022 0073 7179 0001 KDBS I O. Włocławek
W tytule przelewu wpisać: „Darowizna na cele kultu religijnego”

Papież Franciszek:

"Parafia jest formą obecności Kościoła na danym terytorium, środowiskiem słuchania Słowa, wzrostu życia chrześcijańskiego, dialogu, przepowiadania, ofiarnej miłości, adoracji i celebracji. Poprzez całą swoją działalność parafia pobudza i formuje swych członków, aby byli ludźmi ewangelizującymi. Jest wspólnotą wspólnot, sanktuarium, gdzie spragnieni przychodzą i piją, by dalej kroczyć drogą, jest centrum stałego misyjnego posyłania" (Adhortacja Apostolska Evangelii Gaudium, n. 28).

Polecamy:

Kalendarz wpisów

Listopad 2017
P W Ś C P S N
« Paź    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

1. Dzisiejsze Słowo Boże wezwało nas do wypełniania w naszym życiu naszego podstawowego zadania czyli oddawania Panu Bogu tego, co Boskie. Nie pozwólmy, aby odpowiedź wiary na Boży wybór była tylko „epizodem” wśród tysięcy ważniejszych trosk życia codziennego. Jak możemy oddać Bogu co należy do Boga i uznać Jego najwyższą władzę nad naszym życiem? Jak obronić się przed pokusą panowania nad innymi i samemu nie pozwolić się zniewolić, jak pozostać wolnym od wszystkiego?  Czytaj dalej »

1. Kiedy Bóg hojnie zaprasza nas do bycia częścią Jego królestwa, pragnie także naszego pełnego uczestnictwa. Boże zaproszenie możemy odrzucić poprzez obojętność, zlekceważenie łaski jaka nam jest ofiarowana i uznanie za ważniejsze innych spraw albo wchodząc na ucztę bez szaty weselnej – „wchodzi na gody bez szaty godowej ten, kto należąc do Kościoła, ma wiarę, ale nie ma miłości” (św. Grzegorz Wielki). Jak możemy zapobiec nadużywaniu Bożej dobroci i zlekceważeniu skierowanego do nas zaproszenia? Jak możemy zaszczepić poczucie odpowiedzialności i uczestnictwa wśród młodych? Czytaj dalej »

1. Dzisiejsza Ewangelia przypomniała nam, że Pan Bóg komunikuje się z nami na wiele różnych sposobów: przez Słowo Boże, przez Kościół, przez innych ludzi, a także przez wydarzenia, których jesteśmy uczestnikami i świadkami. Czy słuchamy i odpowiadamy Panu Bogu, który w tak różny sposób okazuje swoją troskę o nas? Jak możemy bardziej  docenić sposoby objawiania się Bożej miłości? Jak możemy obronić się przed iluzją, że my nie zmarnujemy i nie zgubimy darów  królestwa Bożego? Czytaj dalej »

1. Trzeba powiedzieć „tak” sercem, a nie ustami, aby naśladować Jezusa. Słowo Boże musi być wprowadzane w czyn. Jak możemy przezwyciężyć pokusę myślenia, że jesteśmy lepsi i świętsi od innych? Co przeszkadza mi we wprowadzaniu w czyn słowa Bożego? Czytaj dalej »

1. Dzisiejsze czytania przypomniały nam o Bożej wolności i wspaniałomyślności. Bóg nie wprowadza nikogo w błąd, jest wierny prawdzie swojego słowa. Jest wolny, aby dać nam to co Mu się podoba. Jego hojność i wspaniałomyślność obejmuje każdego, także tych, których wysiłek włożony w budowanie królestwa Bożego i troskę o Kościół jest krótki i nieporównywalnie mniejszy niż tych, którzy służą Panu przez całe życie. Co utrudnia nam bycie wspaniałomyślnymi jak Bóg? Jak możemy kultywować kulturę prawdziwej wolności, która wyraża się we wspaniałomyślności? Czytaj dalej »

1. W czytaniach dzisiejszej niedzieli Pan Jezus wezwał nas na drogę odkrywania wielkości i głębokości miłosierdzia Bożego oraz przestrzegł przed odmierzaniem i ograniczaniem naszego bycia miłosiernymi i przebaczającymi. Miłosierdzie i przebaczenie, które otrzymaliśmy i nadal otrzymujemy od Boga tylko wówczas jest przez nas przyjęte i przyjmowane, kiedy staje się fundamentem naszego bycia miłosiernymi i przebaczającymi w stosunku do innych, zwłaszcza tych którzy szukają pojednania z nami. Dopóki nie przyjmiemy logiki daru, nie przejdziemy od postawy „należy mi się” do uznania bycia darmowo i bez naszych zasług obdarowanymi, dopóty będziemy niezdolni do przyjęcia przebaczenia ze strony Boga i uwięzieni w postawie sprawiedliwości bez miłosierdzia i zemsty. Jak mogę uniknąć utożsamiania osoby z jej lub jego złym postępowaniem? Jak możemy budować i propagować kulturę przebaczenia zamiast kultury zemsty? Czytaj dalej »

1. Bóg dał i zadał nas siebie nawzajem, złożył w nasze serce troskę o zbawienie tych, którzy dzielą z nami swoje życie. „Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” (Mt 18,20). Jezus uczy nas, że w sytuacjach konfliktu we wspólnocie konieczna jest modlitwa. Szczery dialog i modlitwa ukazują obecność Pana. On uzdalnia nas do bycia otwartymi wzajemnie na siebie i w ten sposób zdolnymi do rozwiązania nieporozumień i różnic. Jak możemy rozprzestrzeniać kulturę troski walcząc z kulturą nienawiści? Jak możemy przekazać wzory dialogu młodym? Czytaj dalej »