Ziemia Święta 2018

Porządek Mszy św.:

W niedziele i święta:
09.00
11.00 - suma
13.00 - z udziałem dzieci
(w lipcu i sierpniu:
09.00 i 12.00 - suma);

Kancelaria

Biuro parafialne czynne od wtorku do piątku po Mszy św. o godz. 17.30.

Biuro cmentarza czynne w środy w godz. 15.00 – 17.00 i w soboty w godz. 09.30 -11.00. Sprawami związanymi cmentarzem zajmuje się p. Grzegorz Kuliński – tel. 665 402 253.

Dane adresowe

Parafia Przemienienia Pańskiego
ul. Parkowa 58, Wieniec, 87-880 Brześć Kujawski
Mapa dojazdu

Numer telefonu:
518 014 546

E-mail: wdorsz@ diecezja.wloclawek.pl

Konto bankowe

29 9550 0003 2022 0073 7179 0001 KDBS I O. Włocławek
W tytule przelewu wpisać: „Darowizna na cele kultu religijnego”

Papież Franciszek:

"Parafia jest formą obecności Kościoła na danym terytorium, środowiskiem słuchania Słowa, wzrostu życia chrześcijańskiego, dialogu, przepowiadania, ofiarnej miłości, adoracji i celebracji. Poprzez całą swoją działalność parafia pobudza i formuje swych członków, aby byli ludźmi ewangelizującymi. Jest wspólnotą wspólnot, sanktuarium, gdzie spragnieni przychodzą i piją, by dalej kroczyć drogą, jest centrum stałego misyjnego posyłania" (Adhortacja Apostolska Evangelii Gaudium, n. 28).

Polecamy:

Kalendarz wpisów

Wrzesień 2017
P W Ś C P S N
« Sie    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

1. „Panie, dopomóż mi!” (Mt 15,25). Bóg pragnie zbawienia każdego człowieka. Przez Chrystusa Boża łaska, miłosierdzie i dzieło zbawienia rozlewają się dla dobra wszystkich. Każdy uczeń Jezusa jest misjonarzem, jest wezwany do troski i zabiegania o zbawienie każdego napotkanego człowieka. Jakie błędne mniemania i uprzedzenia sprawiają, że wykluczam innych ludzi? Jak możemy uczyć młodych budowania mostów zrozumienia i miłości? Czytaj dalej »

1. Odwagi! Ja jestem, nie bójcie się! Wiara domaga się od nas skoncentrowania naszej uwagi na Tym, który jest Synem Bożym. Taka wiara pozwala nam na uczestnictwo i kontynuowanie dzieła Jezusa pomimo silnych przeciwnych wiatrów, które mogą napełniać nas lękiem i zwątpieniem. „Piotr szedł po falach jeziora, choć było to przeciwko prawu ciążenia, szedł, bo patrzył w oczy Chrystusa. Gdy zwątpił, gdy stracił z Mistrzem osobisty kontakt, zaczął tonąć i spotkał go wyrzut: Czemu zwątpiłeś, małej wiary?” (Jan Paweł II, Poznań 1997). Jakie doświadczenia sprawiają, że tracę z oczu Jezusa? Przypomnij sobie te momenty twojego życia, w których Jezus ukazał się tobie w nieoczekiwany sposób.  Czytaj dalej »

1. Celebrując uroczystość patronalną naszej wspólnoty parafialnej uczestniczymy przez wiarę w doświadczeniu Apostołów, oglądających na górze Tabor chwałę Syna Bożego. W swoim Kościele Jezus nadal żyje, ale potrzebujemy z większą wiarą odczuwać Jego obecność i bez obawy słuchać Jego słów: Wstańcie, nie lękajcie się! Przyjmując coraz głębiej Jego słowo do swego życia i jednocząc się z Nim w Eucharystii, pozwalamy, aby wyzwalał On nas i naszą wspólnotę od lęku przed nowością i wolnością dzieci Bożych. Przemienienie Pańskie zaszczepia w nas nadzieję na zwycięstwo zmartwychwstania Jezusa. Jakie jest moje doświadczenie boskości Jezusa? Jak głęboko słucham Jezusa? Czytaj dalej »

1. W przyszłą niedzielę uroczystości odpustowe z okazji święta Przemienienia Pańskiego. Suma odpustowa wraz z procesją rozpocznie się o godz. 12.00. Gorąco zapraszam ministrantów, asystę, dzieci do sypania kwiatków, strażaków oraz wszystkich wiernych. W czwartek o godz. 18.00 – generalne sprzątanie naszej świątyni przed odpustem. Zapraszam wszystkie osoby chętne do pomocy do zgłoszenia swojego udziału do Pani Kościelnej. Zbiórka ministrantów przed odpustem w piątek po Mszy św. o godz. 18.00. W sobotę Msza św. po pierwszych nieszporach uroczystości odpustowej, a po niej przygotowana przez naszego kleryka Huberta Roszaka adoracja, którą zakończymy Apelem Jasnogórskim o godz. 21.00. Pamiętajmy, że tym co stanowi o wyjątkowości i sensie tej szczególnej uroczystości to możliwość uzyskania w tym dniu w naszym kościele parafialnym odpustu zupełnego czyli darowania przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Czytaj dalej »

1. W dzisiejszej Ewangelii Jezus ukazuje królestwo Boże jako ciągłość od życia na ziemi aż do sądu ostatecznego. W pierwszej chwili jest ono prawie niezauważalne – jak zaczyn w cieście albo ziarnko gorczycy. A jednak ma ono moc przemienić całą rzeczywistość, w której żyjemy. Jego siła polega na nienarzucającej się obecności i działaniu. Jak doświadczasz cierpliwości Pana Boga? Jak możemy przyczyniać się do rozprzestrzeniania się Królestwa Bożego na niepokaźnych i prostych drogach? Czytaj dalej »

1. W dzisiejszej Ewangelii Jezus wyjaśnia uczniom znaczenie przypowieści o siewcy. Przypowieść ukazuje trzy różne formy nieprzyjęcia Słowa, które sprawiają, że ponosi Ono porażkę lub jest zablokowane. Obraz ziarna, które pada na drogę i zostaje wydziobane przez ptaki może odnosić się do wszystkich sił zewnętrznych, które dziś podważają nasze najlepsze nadzieje w wymiarze formacji religijnej: codzienny pośpiech i frenetyczny styl życia, nowe formy wrogości w stosunku do wiary, załamanie wsparcia rodzinnego, sceptycyzm… Drugi obraz terenu skalistego na którym ziarno natychmiast wschodzi, ale z powodu bardzo płytkich  korzeni szybko usycha, wskazuje na niebezpieczeństwo, które pochodzi z wnętrza samej rośliny.  Nie możemy już dziś liczyć na współdziałanie rodziny, szkoły i parafii. Tradycyjne metody przekazu wiary nie są zdolne do stworzenia takiej głębi, która pozwoliłaby przetrwać duszący upał naszego czasu. Trzeci obraz wybujałych i duszących cierni, odcinających roślinę od światła słońca odnosi się do nacisku społecznego, a szczególnie niestałego i rozproszonego poszukiwania szczęścia w naszym rozbitym świecie. Te trzy problematyczne obrazy stanowią jednak tylko połowę historii. Jezus pozostawił nam napisanie drugiej połowy, która mówi o przyjęciu ziarna Słowa w żyznej glebie: słuchania, zrozumienia i doświadczenia dojrzewania i wzrostu. Jakie jest Twoje doświadczenie mocy Słowa Bożego? Co czyni Słowo Boże mniej efektywnym i mniej owocnym w naszym życiu? Czytaj dalej »

1. Jezus w dzisiejszej Ewangelii ofiaruje nam siebie, abyśmy w Nim i przez Niego doświadczyli pokrzepienia i przemiany w sytuacji zniechęcenia, zmęczenia, gniewu czy rozgoryczenia, których może doświadczać każda wspólnota chrześcijańska i każdy Jego uczeń. „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11,28). Jezus nie proponuje nam jednak wygodnej „kanapy”, ochłody w basenie, urlopu od zmartwień i obowiązków, środków przeciwbólowych. On sam doświadczył niepowodzeń: Korozain, Betsaida, Kafarnaum – miasta, w których dokonało się najwięcej cudów się nie nawróciły, a ludzie zachowują się jak dzieci, którym nie można niczym dogodzić (por. Mt 11,16-24). Poprzez swoje zawierzenie siebie i swojej misji Ojcu uczy nas jak stawać się cichym i pokornego serca, abyśmy doznając umocnienia w Bogu przyjęli na nowo na siebie jarzmo, które On poniesie wraz z nami. Niesione wraz z Jezusem jarzmo to staje się słodkie i lekkie. Droga ucznia Jezusa to nie droga zaspokojenia naszej żądzy sukcesu, usłana pokonanymi rywalami, ale to szlak, który mierzy się tymi, których uczyniliśmy szczęśliwymi. W jakich aspektach życia jestem wezwany, aby być cichy i pokornego serca jak Jezus? Jak możemy rozpowszechniać cichość i pokorę Jezusa w dzisiejszym pełnym przemocy świecie? Czytaj dalej »