Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Parafia Przemienienia Pańskiego w Wieńcu

Porządek Mszy św.:

W niedziele i święta:
godz. 09.00
godz. 12.00 – suma

w dni powszednie: poniedziałek – sobota zwykle o godz. 18.00.

Spowiedź: pół godziny przed Mszą św. w dni powszednie oraz na każde żądanie

Kancelaria

Kancelaria parafialna i biuro cmentarza w czasie zagrożenia epidemicznego czynne tylko w nagłych przypadkach. Sprawami związanymi z cmentarzem zajmuje się p. Grzegorz Kuliński – tel. 888 214 573.

Dane adresowe

Parafia Przemienienia Pańskiego
ul. Parkowa 58, Wieniec, 87-880 Brześć Kujawski
Mapa dojazdu

Numer telefonu:
518 014 546

E-mail: wdorsz@ diecezja.wloclawek.pl

Konto bankowe

29 9550 0003 2022 0073 7179 0001 KDBS I O. Włocławek
W tytule przelewu wpisać: „Darowizna na cele kultu religijnego”

Papież Franciszek:

"Parafia jest formą obecności Kościoła na danym terytorium, środowiskiem słuchania Słowa, wzrostu życia chrześcijańskiego, dialogu, przepowiadania, ofiarnej miłości, adoracji i celebracji. Poprzez całą swoją działalność parafia pobudza i formuje swych członków, aby byli ludźmi ewangelizującymi. Jest wspólnotą wspólnot, sanktuarium, gdzie spragnieni przychodzą i piją, by dalej kroczyć drogą, jest centrum stałego misyjnego posyłania" (Adhortacja Apostolska Evangelii Gaudium, n. 28).

Polecamy:

Kalendarz wpisów

Luty 2021
P W Ś C P S N
« Sty   Mar »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728

Archive for Luty 2021

1. „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie” (Mk 9,7). Wszystko co istotne i naprawdę ważne w naszym życiu wiąże się ze słuchaniem Syna Bożego, kontemplacją Jego oblicza, głębokim i prawdziwym spotkaniem z tożsamością Jego Osoby. Tylko wówczas będziemy mogli odkryć obecność Pana, nawet tam, gdzie trudno Go rozpoznać, rozentuzjazmowani jednymi rzeczami i sfrustrowani wieloma innymi, doświadczając ograniczeń nas samych i innych osób, przygnieceni ciężarem naszych własnych grzechów, win ludzi Kościoła i istniejących w instytucji Kościoła struktur zła, cierpieniem bezbronnych, niesprawiedliwością i złem w świecie. Tylko rosnąca komunia z Jezusem przemienia naszą tożsamość i nasze kryteria, leczy nasze serce i nasz sposób życia, uwalnia nas od naszych zniewoleń i powoduje wzrost naszej ewangelicznej odpowiedzialności, odkrywa przed nami co może i powinno dla nas oznaczać nowe życie Chrystusa Zmartwychwstałego. W jaki sposób Pan prosi mnie i daje mi moc, abym uporządkował moje serce? Jak Pan staje się obecny w moim życiu? Czytaj dalej »

1. Pustynia to terytorium, na którym brakuje punktów odniesienia, przestrzeń doświadczenia samotności i lęku, obszar, w którym nie możemy uniknąć konfrontacji. W tym sensie pustynia jest zawsze obrazem tych sytuacji życiowych, w których jesteśmy zmuszeni zajrzeć do swojego wnętrza. „Na pustyni wart jestem tyle, ile są warte moje bóstwa” (A. Saint-Exupery), ile warte są moje ideały. Pustynia przypomina Izraelowi jego historię: to tam odbywa się długa podróż, która prowadzi z niewoli egipskiej do ojczyzny. Na pustyni Izrael ma głębokie doświadczenie własnego grzechu i niewierności, ale także na pustyni zdaje sobie sprawę, że Bóg jest jego jedyną siłą. Na drodze na pustyni Izrael otrzymuje prawo od Boga, podstawę przymierza. To prowadzi nas do zrozumienia, że wiele razy sytuacje, które wydają się tylko desperackie i przerażające, mogą zamiast tego stanowić miejsce do budowania głębokiej więzi z Bogiem i czas oczyszczenia naszego wnętrza. Żyjąc w trudnym czasie próby miejmy oczy utkwione w Jezusie, który przezwyciężył każdą pokusę złego ducha, bo miał poczucie synowskiej więzi z Ojcem. Ufajmy, że z tego kryzysu narodzi się Kościół bardziej ludzki i bardziej wierny swojemu Panu. Jak przeżywasz chwile pustyni, próby, samotności? Jak możesz zadbać o swoje życie wewnętrzne w okresie Wielkiego Postu? Czytaj dalej »

1. Jezus godzi się na wykluczenie, aby być blisko wykluczonych! To dobra wiadomość dla nas wszystkich, którzy czujemy się trędowaci, wyobcowani i osamotnieni, ponieważ opatrznościowo znajdujemy się w uprzywilejowanym stanie, aby spotkać Pana i prosić Go, aby nas uzdrowił i uzdrowionych uczynił tymi, którzy niosą uzdrowienie innym. Bóg mnie kocha ponieważ mnie kocha, moja nędza nie stanowi przeszkody, ale jest miarą Jego miłosierdzia. Traktowanie Ewangelii na poważnie daje moc przemiany świata. Czynienie tego niesie ze sobą wielki bagaż szczęścia, bo stawia po właściwej stronie życia, choć jednocześnie często wiąże się w wykluczeniem czy odsunięciem na margines, na peryferie świata a czasem i Kościoła-instytucji. Jak reagujesz, gdy czujesz się wykluczony? Z jakich chorób chcesz prosić Pana, aby cię uzdrowił? Czytaj dalej »

1. Modlitwa i służba Jezusa, nierozdzielnie ze sobą związane, stanowią wzór dla Kościoła i każdego ucznia-misjonarza. Kościół prawdziwie pełni swoją misję wówczas, kiedy ten kto cierpi odkrywa w nim Jezusa, który leczy i przemienia życie, niesie ulgę w cierpieniu, uzdalnia do prawdziwej miłości. Gdyby Jezus wszedł dziś w twoje życie, w jakim stanie by je odnalazł? Jak możemy przekształcić nasz niepokój w zapał służenia Bogu we wspólnocie parafialnej, w Kościele? Czytaj dalej »